Ulmus serotina
| Ulmus serotina | |
|---|---|
 |
|
| Taxinomia | |
| Regnum: | Plantae |
| Divisio: | Magnoliophyta |
| Classis: | Magnoliopsida |
| Ordo: | Rosales |
| Familia: | Ulmaceae |
| Genus: | Ulmus |
| Species: | U. serotina |
| Binomen | |
| Ulmus serotina Sarg. |
|
| Synonyma | |
|
|
Ulmus serotina (Anglice: September elm) est Americana Ulmorum species, insolita praeter Tennesiam, solum in locis separatis per Illinoesiam, Kentukiam, Arcansiam, Mississippiam, Oclahomam, Alabamam, et Georgiam distributa, praecipue in rupibus calcibus crescens, et secundum rivulos ad locos 400 m altos.[1] Arbor etiam est in Nova Legione Mexici endemica.[2]
Index |
Descriptio [recensere]
Arbor, quae raro 20 m alta crescit, habet coronam rotundam ramis extendentibus ad pendentis. Surculi sunt glabri, maturitate plus suberosi alati, et folia oblonga ad obovata minus quam 8 cm longa ferunt. Flores, apetali, perfecti, a vento pollinati, racemos pendentis gignunt qui Septembre aperiunt, et sic speciem ab Ulmo crassifolia suá cognatá distinguunt, cum quá nihilominus ea facile hybridizat. Fructus est samara oblonga ad ellipticam, 10–15 mm longa, apice profunde divisá, quae Novembre maturat.[3]
Pestes et morbi [recensere]
Species est ad Hollandicum ulmorum morbum pronissima.
Cultus [recensere]
Antequam Hollandicus ulmorum morbus eruperat, U. serotina arbor umbrosa in meridianá suae areae geographicae parte aliquantulum excolebatur. Arbor in solis umidis bene crescit, sed circumiecta anaerobica vel salina non tolerat; frigidum autem aerem ad –30° C (–23 F) tolerat. Ea est rarissima in cultu Europaeo arbor,[4] et ut videtur non in Australasiam introducta est. Sunt nullae huius taxi cultivarietates notae, nec in commercio agnoscitur.
Hybridae [recensere]
Accessiones [recensere]
- America Septentrionalis
- Morton Arboretum. Acc. no. 1039-23.
- U.S. National Arboretum [1], Vasintoniae CFA. Acc. no. 55431.
- Europa
- Regalis Hortus Botanicus Edinburgi, Britanniarum Regni. Acc. no. 20080091, ex semine in locis feris in CFA conlecto
- Regalis Hortus Botanicus, Wakehurst Place, Britanniarum Regni. Acc. no. 2006-143.
- Horti Haroldi Hillier Equitis (Sir Harold Hillier Gardens), Britanniarum Regni. Acc. no. 2004.1059, tres arbores parvae, in Tennesiá conlectae, 2004.
- Thenford House arboretum,? Banbury, Britanniarum Regni. Singula haud in medium prolata.
- University of Copenhagen, Botanic Garden, Denmark. Singula haud in medium prolata.
Notae [recensere]
- ↑ W. H. Duncan et M. B. Duncan, Trees of the Southeastern United States (Atheni Georgiae, 2000), 234–238. ISBN 0820322717.
- ↑ C. A. Todzia, et J. L. Panero (2006), "A new species of Ulmus (Ulmaceae) from southern Mexico and a synopsis of the species in Mexico," Brittonia 50(3):346.
- ↑ Situs apud efloras.org. Situs apud plants.usda.gov.
- ↑ W. J. Bean, Trees and Shrubs Hardy in Great Britain, ed. 7a (Londinii: Murray, 1981).
