Merlinus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Merlinus vates, e libro Roberti de Boron "Merlin en prose".

Merlinus in mythologia mediaevali fuit vates regis Arthuri. De eo scripsit Galfridus Monemutensis et carmen (titulo Prophetiae Merlini notum) et opus biographicum oratione soluta compositum (Vita Merlini).

In cultura populari[recensere | fontem recensere]

Legendae Arthurianae spirae esse possunt, ita in cultura populari hae monstrare efficaciter fieri possunt. Merlinus una persona plurium e his legendis monstrari est.

In serie televisifica phantasmatis mediaevalis Merlin ("Merlinus"; 2008-2012), cuius persona prima Merlinus est, Colin Morgan actus. Merlinus in castello Camelote habitat ubi ut servus Arthuri laborat, et ut magicus esse secrete tenet quia magia hic non licet. Poena usi magiae mortis est. Merlini fatum, aliquorum creditum et etiam ipsius sed paulo dubio, Arthurus a periculis protegere est, qui secretate facit, et terra Albion creare ubi magia, magici, et omnes res quae magiá conexa sunt licet.

In serie televisifica scientiae ficticiae Stargate SG-1 ("AP-1 Astrorum Porta"; 1997-2007) Merlinus est, Matthaei Walker actus, unus antiquorum/proavorum, unae partis duarum ubi aliae dei est, ambium speciei extraterrestris alteras. Merlinus in urbe et nave spatiali Atlantide a ca 10 000 annis habitabat, sed nomine primigenio Moros, et in consilio laborabat. Post bellum cum wraiths (fortasse "umbra" Latine) antiqui perdebant Terrae relinqebant. Deinde Moros et multi antiqui ascendebant. Ut ascensi, Moros cum aliis recte non paciscitur, ita descendere statuebat homines in Europa mediaevalis conhabitare. Cum Arthuro et aliis equitibus Mensae Rotundae et alteribus e Legendis Arthurianis habitabat. Cum Mori vires mentis fortes is et eius species habet, magicus his hominibus agebat et videbatur quia evolvi satis non erant. Notus nomine Myrrdin etiam fiebatur, et hoc tempore creatura potentissima in Terra erat. Post tempus eius nomen ad Merlinum mutabatur.

Fontes[recensere | fontem recensere]

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • A. O. H. Jarman, "The Merlin Legend and the Welsh Tradition of Prophecy" in Rachel Bromwich et al., edd., The Arthur of the Welsh (Cardiffae, 1991) pp. 117-145
  • J. S. P. Tatlock, The Legendary History of Britain: Geoffrey of Monmouth's "Historia Regum Britanniae and its early vernacular versions. Berkeley: University of California Press, 1950

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Merlinum spectant.


stipula Haec stipula ad mythologiam spectat. Amplifica, si potes!