Lucius Tarquinius Collatinus
Lucius Tarquinius Collatinus (nescimus annum, quo natus et quo mortuus sit) cum Lucio Iunio Bruto consul primus Romanorum fuit, ut Titus Livius narrat.
Index |
Familia [recensere]
Tarquinii avus Arruns fuit, frater Lucii Tarquinii Prisci, quinti regis Romanorum. Pater eius Egerius erat[1], qui a Tarquinio Prisco Collatiae oppido Latino praepositus erat et ita filio suo cognomen Collatini dedit. Lucretiam in matrimonium duxit, filiam Spurii Lucretii Tricipitini, qui postea primus consul suffectus creatus est.
De expulsione regis [recensere]
Sextus Tarquinius, filius Lucii Tarquiniis Superbi regis, hospes in Tarquinii Collatini domum acceptus eius uxori vim attulit. Lucretia litteras de hoc crimine patri et marito dedit, qui cum Lucio Iunio Bruto et Publio Valerio Poblicola ad eam venerunt: Lucretiae iuraverunt, ut crimen puniretur. Tum Lucretia misera mortem sibi dedit[2]. Haec causa fuit, ut populus regem e Roma pelleret.
Consulatus et exsilium [recensere]
Collatinus consul factus est, sed brevi tempore post propter invidiam populi in nomen Tarquiniorum Lavinium in oppidum in exilium ire coactus est.
Notae [recensere]
| Antecessores: Lucius Tarquinius Superbus (rex) |
Consul 509 a.C.n. cum Lucio Iunio Bruto |
Successores: Titus Lucretius Tricipitinus et Publius Valerius Volusi f. Poblicola |
