Iohannes Boccacius
E Vicipaedia
| Iohannes Boccacius | |
|---|---|
| Giovanni Boccaccio | |
 |
|
| Natus | 16 Iunii 1313 Certalti |
| Obiit | 21 Decembris 1375 Certalti |
Iohannes Boccacius (natus Certalti die 16 Iunii 1313; ibi mortuus die 21 Decembris 1375) fuit scriptor poetaque Italus, et amicus correspondensque Petrarchi, praeclari Renovationis humanistici, qui tanta multa opera singularia quanta Decameron, De claribus mulieribus, carmina in lingua Italica, et orationem in lingua Latina scripsit. Boccacius est vehementer singularis propter dialogum, qui verisimilitudinem paene omnium aequalitum superare dicitur.
Index |
[recensere] Vita
Quo tempore is natus sit, incertum est; alii, qui res gestas narrant, dicunt eum Lutetiae natum esse et matrem eius a Lutetia esse, sed alii fabulam increpant eorum novissimorum qui res gestas narrant. Fieri potest in Etruria, si accidit ut scriptores hanc scribant, haud scio an Certalti, qui oppidum patris fuit, natus sit. Filius mercatoris Florentini mulierisque nunc ignotae fortasse fuit.
[recensere] Adulescens
Boccacius in Florentia adoluit, ubi pater Coetui Vatium operam suam locavit et anno domini 1320 Margaritam Mardoli, familiae praeclarae, in matrimonium duxit. Boccacius creditur a Iohanne Mazzuoli, qui eum operis Dantis Alagherii introduxit, didicisse primas litteras. Anno 1326, Boccacius Neapolim comitatus est patrem, praepositum argentariam Neapolitanam, cui is addictus est, sed ingenium artificio non habuit. Boccacius patri tandem persuasit ut legibus Studium in urbe operam daret. Sex annos ibi Boccacius iurem canonicum operam dedit. Tum inde litteris et physicae sibi consuluit.
Pater decem annis ab anno domini 1330 Boccacium nobilibus et regiae, impulsae a Gallicis, Roberti Prudentis, Regis Neapolis, commendavit. Eo tempore filiam Roberti Prudentis, quae persona Fiammettae in multis fabulis Boccacii immortali gloria adficitur, adamavit. Boccacius Nicholaum Acciaioli Florentinum amicorum in numero habuit, quod per auctoritate procurationis Nicholai Boccacio profuit.
Boccaccius videtur legibus nihilo magis quam in argentaria locans operam suam fruitus esse, sed ad artes concessit ut occasioni late operam dederit et viros eruditos amicorum in numero habuerit. Auctoritates novae Paulum Perugiae (curatorem et scriptorem fabularum comportatorum, Collectiones), humanistici Barbatum Sulmonae et Ioannem Barrili, et Dionysium, theologum oppidi Sepulcri Sancti comprehenderunt.
[recensere] Iuvenis
[recensere] Opera
- De Casibus Virorum Illustrium
- De Claris Mulieribus
- De montibus, sylvis, fontibus, lacubus, fluminibus, stagnis, seu paludibus, de nominibus maris[1]
- Decameron
- Genealogiae deorum gentilium[2]
[recensere] Notae
- ↑ Liber Johãnis Boccacij de Certaldo de montibus: syluis: fontibus: lacubus: fluminibus: stagnis: seu paludibus: de nominibus maris (1473)
- ↑ Genealogie deorum gentilium ad Vgonem inclytum Hierusalẽ & Cypri regem secundum Iohannem Boccatiũ de Certaldo: liber primus (1472)
 |
Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes! |
