Roman numeral 10000 CC DD.svg
Mille Paginae.png

Laocius

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Laocius
老子 (Lǎozǐ)
Laocius
Natus domus Zhou
in Honania
Obiit domus Zhou

Laocius sive Laotius (Sinice: 老子, Pinyin: Lǎozǐ) philosophus poetaque Sinensis magni momenti fuit. Notum est specialiter tamquam auctor Tao Te Ching et fundator Taoismi philosophia mixti, tamquam autem deus in taoismo religioso inque fidibus Sinensibus traditionalibus. Et nobiles et vulgares homines adfirmabant eum proavum fuisse, praecipue tempore imperatorum Tang. Etsi id falso adfirmetur, monstratur tamen momentum Laocii in moribus Sinensibus inventum.[1]

Nomina[recensere | fontem recensere]

Fertur Laocii nomen privatum esse "Li Er" (李耳, antiqua  Nə,[2] hodierna Lǐ Ěr), nomen publicum "Boyang" (trad. 伯陽, simp. 伯阳, antiqua *Pʕrak-lang, hodierna Bóyáng). Post mortem eius nomen commune quoque fuit "Li Dan" (李聃, Lǐ Dān).[3][4][5] "Laozi" ipsum nomen est honorificum, 老 (antiqua *rʕu′, "vetus, honorabilis"[2]) and 子 (antiqua *tsə′, "dominus"[2]).

Tamquam homo divinus veneratur nomine "supremus honorabilis dominus" (太上老君 Tàishàng Lǎojūn)[6], tamquam unus quoque ex "Tribus Puris". Tempore domus Tang tributum est titulus "supremus secretus primariusque imperator" (太上玄元皇帝, Táishāng Xuānyuán Huángdì).

Vita[recensere | fontem recensere]

"Laocius", ex Mythologia Fabulaeque Legendariae Sinarum libro procedens, imago anno 1922 ab E. T. C. Werner depicta.

Medio in saeculo vicesimo consensus inter scholasticos apparuit historiam Laocii dubiam esse, et Tao Te Ching summam esse adagiorum a multis hominibus conductorum. Alan autem Watts ammonuit ut cautiores fuissent scholastici, dixitque morem apud scholasticos esse posse historias hominum spiritualium religiosorumque maiorum dubitare, sentiens haec haud satis sciri vel adhuc vel unquam ut pro certo res haberetur.

Antiquissima historiarum Laocii a primo saeculo a.C.n. procedit, apud Registrum Magni Chronographi a Sima Qian conductum.

Fabulae narrant et spectata face caelestis matrem Laocii eum concepisse, et eum in utero LXII annos mansisse, matreque in pruno innitente filium barba longa cana et auris longis natum esse.[7][8]

Opera[recensere | fontem recensere]

Laocius more maiorum dicitur scripsisse Tao Te Ching, sed non pro certo habetur.[9][10]

Laocius scripsit Tao Te Ching paradoxis, comparatione, iteratione, concinnitate, verbis similiter desinentibus, et numeris ut linguam cogitationemque cotidianam castigaret.[11]

Tao Te Ching describit Tao (“viam” vel "ratio" ad verbum), quae matrix omnibus est. Iuxta Tao Te Ching, hominibus praecipuus ordo in Tao non dantur. Homines autem voluntatem habent et saepe agunt contra Tao. Tao Te Ching hortatur homines ut nativum statum restituant. [12]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Simpkins & Simpkins (1999), p. 12
  2. 2.0 2.1 2.2 Baxter, William & al. "Baxter–Sagart Old Chinese Reconstruction". 20 Feb 2011. Accessum 17 Jan 2014.
  3. Luo (2004), p. 118
  4. Kramer (1986), p. 118
  5. Kohn (2000), p.2
  6. http://sacu.org/daovirtue.html
  7. Simpkins & Simpkins (1999), pp. 11–12.
  8. Morgan (2001), p. 303
  9. Simpkins & Simpkins (1999), pp. 11–13
  10. Morgan (2001), p. 223
  11. Kohn (2000), p. 22.
  12. Ivanhoe & Van Nording (2005). p. 162

Nexus externi[recensere | fontem recensere]


David's face Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes!