Confucius

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Effigies Confucii, a Wu Daozi artifice Domus Tang (680740) picta.
Curia Dacheng, principale Templi Confucii in Qufu aedificium.
Paginae Analectorum Confucii.

Confucius (Mandarinice 孔子, pinyin Kǒng Zǐ, Wade-Giles K'ung-tzu ; vel Mandarinice 孔夫子, pinyin Kǒng Fūzǐ, Wade-Giles K'ung-fu-tzu, ad verbum 'Magister Kong'[1]) (tempus posteris traditum 28 Septembris 551479 a.C.n.)[2] fuit philosophus Sinicus et philosophus socialis Tempestatis Veris et Autumni.

Philosophia Confucii moralitatem singuli et gubernationis, rectitudinem coniunctionum socialium, iustitiam, et animum sincerum vehementius dixit. Hae aestimationes in Sinis auctoritatem super alias doctrinas consecutae sunt, inter quas legalismus (法家) vel Taoismus (道家) per Domum Han[3][4][5] (206 a.C.n.220 p.C.n.). Cogitationes Confucii in systemate philosophico Confucianismus (儒家) appellato evolutae sunt.

Nullis libris exstantibus a Confucio certo scriptis, et notionibus cum eo artissime consociatis in scripturis elaboratis quae per tempus inter eius mortem et primum imperium Sinicum anno 221 a.C.n. conditum accumulatis, plurimi eruditi in attribuendo Confucio ipsi adfirmationes disertas sunt cautissimi. Eius doctrinae in Analectis Confucii (論語) inveniri possunt, conlectione aphorismorum multos annos post mortem composita. Ille paene duo milia annorum putatur editor vel auctor omnium Quinque Classicorum (五經)[6][7] sicut Classicus Rituum (禮記) (editor), et Annalia Veris et Autumni (春秋) (auctor).

Vita[recensere | fontem recensere]

Natus est in regno Lu, ut famast 28 Septembris 551 a.C.n.; mortuus est anno 479, die eadem.[8][9] Aetas eius in tempora confusa atque pertubata apud Sinenses incidit. Morum corruptela et doctrinarum licentia maestus, remedium praebere conatus est. Doctrinam aptam ad revocandum pristinum rerum ordinem docuit. Sex libri editi constant, sed quinque eorum supersunt hodie. Ab eo tempore imperii Sinensis haec doctrina fons inspiratrix fundamentium normarumque fuit.

Notae[recensere | fontem recensere]

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Libri antiquiores
Libri recentiores
  • Clements, Jonathan. 2008. Confucius: A Biography. Stroud, Gloucestershire: Sutton Publishing. ISBN 978-0-7509-4775-6.
  • Confucius. 1997. Lun yu (Analecta Confucii). Convertit Simon Leys. Novi Eboraci: W. W. Norton. ISBN 0-393-04019-4.
  • Confucius. 2003. Confucius: Analects—With Selections from Traditional Commentaries. Convertit E. Slingerland. Indianapolis: Hackett Publishing. ISBN 0-87220-635-1.
  • Creel, Herrlee Glessner. 1949. Confucius and the Chinese Way. (Liber saepe retractatus.)
  • Csikszentmihalyi, M. 2005. Confucianism: An Overview. In Encyclopedia of Religion Vol. C:1890–1905). Detroit: MacMillan Reference USA.
  • Dollinger, Marc J. 1996. Confucian Ethics and Japanese Management Practices. In Business as Ethical and Business as Usual, ed. Sterling Harwood, 148–157. Wadsworth Publishing Co.
  • Mengzi. 2006. Mengzi. Convertit B. W. Van Norden. In Readings in Classical Chinese Philosophy, ed. Philip J. Ivanhoe et B.W. Van Norden, 2nd ed. Indianapolis: Hackett Publishing. ISBN 0-87220-780-3.
  • Van Norden, B. W., ed. 2001. Confucius and the Analects: New Essays. Novi Eboraci: Oxford University Press. ISBN 0-19-513396-X.
  • Vidal, Gore. 1981. Creation. Novi Eboraci: Random House. ISBN 0-394-50015-6.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Mille Paginae.png

Roman numeral 10000 CC DD.svg