Lingua Indonesia

-3 (maxdubium) Latinitas huius rei maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.

Haec pagina scripta est a tirone, qui nondum Latinitate callidissima utitur.
Usor Latinitatis callidior textum inspiciat, errores corrigat resque auctori explicet.

[[Vicipaedia]]

Haec commentatio vicificanda est ut rationibus qualitatis propositis obtemperet. Quapropter rogamus ut corrigas praecipue introductionem, formam, nexusque et intravicos et intervicos.

Lingua Indonesica generis Austronesii in lingua ipsa 'Bahasa Indonesia' nuncupatur.

Decreta est lingua publica Indonesiae. Vernacula est in insula Riau. Iam multa saecula usui est lingua franca intra Indonesiam, ^? eam intellegunt locutores linguae Malaysiae, mutuoque, parvis differentiis. In orbe terrarum, linguae indonesicae et Malaysiae a ducenties et quinquagies millionibus hominum hominum adhibentur.

Historia

Anno 1928 pronuntiaverunt iuvenes in Jakarta Iuramentum iuvenum(Sumpah Pemuda) linguam unam civitatis Indonesiae fore.

Facta est publica anno 1945, civitate ab imperio Batavo liberata. Indonesia a multis gentibus incolitur, quae intra regiones suas multis linguis vernaculis (Bahasa daerah) utuntur et lingua Indonesica inter regiones.

Orthographia et pronunciatio

Abecedario Latino hodierno utitur. Paucae litterae aliter legendae sunt, exempli gratia:

• C semper ut CH anglice vel Ч russice;
• E ut "muta E" francogallice aut "E" latine;
• I semper ut vocalis I latine;
• J semper ut J anglice;
• U semper ut vocalis V latine;
• W semper ut consonans V latine;
• Y semper ut consonans I latine.

F, Q, V, Z solum in vocibus ex externis linguis inventae sunt. Indonesicae aures "de correptione vocalium vel productione non judicant".

Vocabula

Voces enim multae ex aliis linguis oriuntur, ut Arabica, Sanscrita, Batava, Anglica, Sinica, Lusitina, indigenis ex archipelagine, et ceteris.

Grammatica

Syntaxis

Linguae Indonesicae syntaxis est SVO.

• mobil merah (autocinetum + rubrum-esse) 'autocinetum rubrum est'

Definientes voces post definiendas paene semper adsunt, e.g.

• saya sudah beli buku ini (= ego + iam + emere + liber + ille) 'librum illum emi'

Nomina

Nomina pro generibus vel casibus vel numeris non mutant. Categoria pluralis deest. Alia pluralia nominum externarum saepe vocem ipsam iterando convertuntur:

• gedung 'aedificium'; gedung-gedung 'aedificia'
• mata 'oculus'; mata-mata 'explorator'

Alia vocabulo auxilio fiunt, e.g.

• penumpang 'viator'; para penumpang 'viatores' (vocabulo auxilio para 'circulus')

Pronomina

Pronomina pro generibus vel casibus non mutant.

• ego, me, mei, mihi: aku vel saya
• te, tibi, tu, tui: anda vel kamu
• ea, eam, ei, ejus, eo, eum, is: dia
• ea, eae, earum, eas, ei, eis, eorum, eorum, eos, ii: mereka

Adsunt duo pronomina primae personae pluralis: kita et kami. Voce kita locutor auditorem includens utitur, excludens kami.

• kita sudah makan 'nos [ego, tu, et alii qui adsint] edimus'
• kami sudah makan 'nos [ego aliique nec tu] edimus'

Verba

Verba pro personis vel generibus vel temporibus vel modis non mutant. Tempora modique dicta sunt

Vocibus propriis, exempli gratia:

• sudah 'actum est'
• belum 'nondum actum est'
• sedang 'in hoc tempore agitur'

Adverbiis, exempli gratia:

• lagi 'etiam'
• dulu 'olim'
• nanti 'postea'

Nexus externi

• Indonesian alphabet, pronunciation and language apud www.omniglot.com
• Bahasa Indonesia Flash Thesaurus

Haec pagina est stipula. Amplifica, si potes!