Ferdinandus Magellanus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Ferdinand Magellan
Ferdinand Magellan
Natus {{{natus}}}


Imago Ferdinandi Magellani saeculo 16 vel 17 picta.

Ferdinandus Magellanus (Lusitane Fernão de Magalhães ; Hispanice Fernando de Magallanes ; natus circa 1480; mortuus 27 Aprilis 1521) fuit explorator Lusitanus. Sabrosae ortus, in Portugallia septentrionali sitae, Carolum I Regem Hispaniae servivit, viam petendo ad occidentem usque ad "Insulas Condimentorum" (hodiernas Insulas Maluku in Indonesia sitas).

Expeditio Magellanica annorum 15191522 fuit prima expeditio quae ab Oceano Atlantico in Oceanum Pacificum navigavit (a Magellano Mare Pacificum appellatum; effecta est transitus per Fretum Magellani), et prima quae omnem transivit Pacificum. Expeditio primam Telluris circumnavigationem complevit, quamquam Magellanus ipse totam navigationem non confecit, interfectus litore Mactan per Proelium Mactan in Philippinis. (Pro scaena, vide Explorationem Pacifici).

Magellanus suum nomen commodat Sphenisco magellanico (Spheniscidae), quem ipse Europaeus primum observavit,[1] et Nubeculis Magellani, nunc galaxiis nanis intellectis.

Iuventus[recensere | fontem recensere]

Puero tirocinio stipendio Regina Leonora eductus erat. Posterius iter faciebant Asia Australis et Orientalis et abhinc 1509 usque 1511 stipedium denuo pro Navarcho Almeida, Sequira, Serrano, gubernatore Albae Quercus merebat. Ad hunc 1506 anno bello Cannanore pedem vulneratus fuit. Tunc, condimenta ex Insulis Moluccis, similis ita per aureum apud Europeam magnopere quaesita erant. Quamquam, foedus Tordecillis iter per mundum occidentalem iuri Lusitano restringit. Igitur tunc Magellan ad Insulas Molucci varias compendiarias studebat praecipue per vias orientales.

Regressus[recensere | fontem recensere]

Anno 1512 Europeam regressus, Islamicis commercium accusatus apud cortem regnis Lusitanis offensas accepit. Anno 1516, Hispaniam perrectus, Hispani civitatis acceptus, et Hispanis morem nomen mutavit. Deinde ad regnum Hispanici Carolum, ad Insulas Moluccenses iter consilium protulit quam rex accepit.

Circumnavigatio et casus[recensere | fontem recensere]

Searchtool.svg Si plus cognoscere vis, vide Expeditio Magellanica

Expeditionem paravit qua prima circumnavigaturus fuisset. Anno 1519, ad Asiam per viam occidentalem iter commisit cum classicula ex quinque navibus. Apud alios 240 nautas erant Elcano navarchus vicarius et Antonius Pigafetta chronographus supernumerariusque, qui iter victuri fuissent.

Americam Australem attigit et Brasiliam vitavit, qua est terra Lusitana. Fretum advenit quod nomen eius hodie fert. Hoc fretum, cuspem continente dividens, oceanos Atlanticum et Pacificum coniungit. Hunc rebellionem subiugit, sed duas naves desideravit. Miros observabant quae sunt inter alios aves sine pennae volatuque et dromedarii sine gibber.

Oceanum Pacificum attigit, et tranquillitas eius observatus, nomen hodiernam appellavit. Oceanum transientes omnes naves duro magnopere passus erant, et alii esurie moriti fuerunt. Die 13 Februarii 1521, insulas adventum quam appellata ab Magellano Insulae Latronum quod cleptas passus erat ex indigenis, nam nunc Insulae Mariana et Guama.

Die 16 Martii 1521, insulae Homonhon Philippinarum adventum ab Magellano est, cum adhunc 150 nautis. Interprete Henrico communicare poterant. Vernaculo rege amicavit, sed apud rixam interfuit, ei pugnante litore Mactan interfectus fuit.

Cetera fugerunt. Ex 237 Hispanicis, regressi sunt duodeviginti nautae die 6 Septembris, 1522, Ioanne Sebastiano Elcano duce. Unus eorum fuit Antonius Pigafetta, qui totam expeditionem tradidit.

Notae[recensere | fontem recensere]

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Fontes primi[recensere | fontem recensere]

       , English translation by Peter Schreurs from the original Portuguese manuscript in the University Library of Lieden, The Netherlands.

Alii fontes[recensere | fontem recensere]

       
       
  • Joyner, Tim (1992), Magellan, Camden, Me.: International Marine Publishing, ISBN 9780070331280
       
  • Nunn, George E. (1932), The Columbus and Magellan Concepts of South American Geography 
  • Parr, Charles M. (1953), So Noble a Captain: The Life and Times of Ferdinand Magellan, Novi Eboraci: Crowell, ISBN 0837185211, ISBN 0-8371-8521-1
       
  • Parry, J. H. (1979), The Discovery of South America, Novi Eboraci: Taplinger 
  • Parry, J. H. (1981), The Discovery of the Sea, Berkley: University of California Press, ISBN 978-0520042360
       
  • Parry, J. H. (1970), The Spanish Seaborne Empire, Novi Eboraci: Knopf, ISBN 978-0520071407
       
  • Pérez-Mallaína, Pablo E. (1998), Spain's Men of the Sea: Daily Life on the Indies Fleets in the Sixteenth Century, trans. Carla Rahn Phillips, Baltimore: Johns Hopkins University Press, ISBN 9780801857461
       
  • Roditi, Edouard (1972), Magellan of the Pacific, Londinii: Faber & Faber, ISBN 0571089453
       
  • Schurz, William L. (May 1922), "The Spanish Lake", Hispanic American Historical Review (Duke University Press) 5 (2): 181–194 
  • Thatcher, Oliver J. ed. (1907), "Vol. V: 9th to 16th Centuries", The Library of Original Sources, University Research Extension Co, pp. 41–57 
  • Wilford, John Noble (2000), The Mapmakers, Novi Eboraci: Knopf, ISBN 0375708502
       
       

Mille Paginae.png

Roman numeral 10000 CC DD.svg