Arthurus Toscanini
| Arthurus Toscanini | |
|---|---|
| Arturo Toscanini | |
 |
|
| Natus | 25 Martii 1867 Parmae |
| Obiit | 16 Ianuarii 1957 Novi Eboraci |
Arthurus Toscanini (Italiane Arturo Toscanini; natus Parmae die 25 Martii 1867; mortuus Novi Eboraci die 16 Ianuarii 1957) fuit concentus magister Italicus.
Index |
Vita[recensere]
Toscanini iam anno 1898, unum et triginta tantum annos natus, clarissimi teatri lyrici Mediolanensis La Scala dux factus est et ibi mansit usque ad annum 1908, cum munus suscepit Opera Metropolitana in urbe Novo Eboraco ducendi.
Anno 1930, Toscanini fuit primus orchestrae dux non oriundus e Germania qui Baruthenses Festas musicas (Bayreuther Festspiele) duxisset.
Quamquam anno 1919 Toscanini Beniti Mussolini partibus faverat, postea fascismi adversarius fuit (exempli gratia anno 1931 recusavit concentum hymno fascistico “Giovinezza, id est Latine Iuventute, incipere) et exsul ex Italia migravit. Postea ergo praecipue in Civitatibus Foederatis Americae vixit; die 7 Decembris 1946 tamen novae aetatis La Scala theatrum operaticum post Bellum Orbis Terrarum II initium fecit.
Pinacotheca[recensere]
Nexus externi[recensere]
Bibliographia[recensere]
- Haggin, B. H. 1989. Contemporary Recollections of the Maestro. Da Capo Press.
- Sachs, Harvey. Toscanini. Da Capo Press.
- Sachs, Harvey. 1993. Reflections on Toscanini. Prima Publishing.
- Sachs, Harvey, ed. 2003. The Letters of Arturo Toscanini. Knopf.
- Antek, Samuel (musicologista) et Robert Hupka (photographus)?. 1963. This Was Toscanini. Vanguard Press.
- Frank, Mortimer H. 2002. Arturo Toscanini: The NBC Years. Amadeus Press.
 |
Haec stipula ad musicam spectat. Amplifica, si potes! |
 |
Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes! |
Ureli Corelli Hill (1842–1847) | Theodorus Eisfeld (1848–1855) | Carolus Bergmann (1855–1876) | Leopoldus Damrosch (1876–1877) | Theodorus Thomas (1877–1891) | Antonius Seidl (1891–1898) | Aemilius Paur (1898–1902) | Gualtherius Damrosch (1902–1903) | Basilius Safonov (1906–1909) | Gustavus Mahler (1909–1911) | Iosephus Stransky (1911–1923) | Ignatius Waghalter (1924–1925) | Gulielmus Mengelberg (1924–1928) | Arthurus Toscanini (1928–1936) | Ioannes Barbirolli (1936–1941) | Arthurus Rodzinski (1943–1947) | Bruno Walter (1947–1949) | Leopoldus Stokowski (1949–1950) | Demetrius Metropulus (1950–1958) | Leonardus Bernstein (1958–1969) | Georgius Szell (1969–1970) | Petrus Boulez (1971–1977) | Zubin Mehta (1978–1991) | Curtius Masur (1991–2002) | Lorin Maazel (2002–2008) | Alanus Gilbert (ab anno 2009)
