Arthurus Toscanini

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Arthurus Toscanini
Arturo Toscanini
Arthurus Toscanini
Natus 25 Martii 1867
Parmae
Obiit 16 Ianuarii 1957
Novi Eboraci

Arthurus Toscanini (Italiane Arturo Toscanini; natus Parmae die 25 Martii 1867; mortuus Novi Eboraci die 16 Ianuarii 1957) fuit concentus magister Italicus.

Vita[recensere | fontem recensere]

Toscanini iam anno 1898, unum et triginta tantum annos natus, clarissimi teatri lyrici Mediolanensis La Scala dux factus est et ibi mansit usque ad annum 1908, cum munus suscepit Opera Metropolitana in urbe Novo Eboraco ducendi.

Anno 1930, Toscanini fuit primus orchestrae dux non oriundus e Germania qui Baruthenses Festas musicas (Bayreuther Festspiele) duxisset.

Quamquam anno 1919 Toscanini Beniti Mussolini partibus faverat, postea fascismi adversarius fuit (exempli gratia anno 1931 recusavit concentum hymno fascistico “Giovinezza, id est Latine Iuventute, incipere) et exsul ex Italia migravit. Postea ergo praecipue in Civitatibus Foederatis Americae vixit; die 7 Decembris 1946 tamen novae aetatis La Scala theatrum operaticum post Bellum Orbis Terrarum II initium fecit.

Pinacotheca[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Haggin, B. H. 1989. Contemporary Recollections of the Maestro. Da Capo Press.
  • Sachs, Harvey. Toscanini. Da Capo Press.
  • Sachs, Harvey. 1993. Reflections on Toscanini. Prima Publishing.
  • Sachs, Harvey, ed. 2003. The Letters of Arturo Toscanini. Knopf.
  • Antek, Samuel (musicologista) et Robert Hupka (photographus)?. 1963. This Was Toscanini. Vanguard Press.
  • Frank, Mortimer H. 2002. Arturo Toscanini: The NBC Years. Amadeus Press.


Musica Haec stipula ad musicam spectat. Amplifica, si potes!
David's face Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes!
New York Philharmonic musicae duces
New York Philharmonic sedes

Ureli Corelli Hill (1842–1847) | Theodorus Eisfeld (1848–1855) | Carolus Bergmann (1855–1876) | Leopoldus Damrosch (1876–1877) | Theodorus Thomas (1877–1891) | Antonius Seidl (1891–1898) | Aemilius Paur (1898–1902) | Gualtherius Damrosch (1902–1903) | Basilius Safonov (1906–1909) | Gustavus Mahler (1909–1911) | Iosephus Stransky (1911–1923) | Ignatius Waghalter (1924–1925) | Gulielmus Mengelberg (1924–1928) | Arthurus Toscanini (1928–1936) | Ioannes Barbirolli (1936–1941) | Arthurus Rodzinski (1943–1947) | Bruno Walter (1947–1949) | Leopoldus Stokowski (1949–1950) | Demetrius Metropulus (1950–1958) | Leonardus Bernstein (1958–1969) | Georgius Szell (1969–1970) | Petrus Boulez (1971–1977) | Zubin Mehta (1978–1991) | Curtius Masur (1991–2002) | Lorin Maazel (2002–2008) | Alanus Gilbert (ab anno 2009)