Albius Tibullus
E Vicipaedia
Albius Tibullus fuit poeta elegiacus Romanus. Circa annum 50 a.C.n. genere equestri natus anno 19 a.C.n. vel 17 a.C.n. mortuus est.
Corpus Tibullianum tres libros elegiarum continet, quorum primum et secundum ipse scripsit. Libro tertio invenies carmina aliorum poetarum, qui in circulo Messallae fuisse dicuntur (e.g. Lygdamus, Sulpicia).
Cantat Tibullus de amore suo Deliae, Nemeseos et Marathi pueri, atque de Messallae virtute rerum militarium civiliumque. Secundum Apuleium[1] nomen verum Deliae Plania erat. Laudat Tibullus in elegiis vitam ruralem et pacem.
[recensere] Notae
[recensere] Vide etiam
- Domitius Marsus, amicus qui finxit epigramma, Tibullo moriente
[recensere] Bibliographia
- Iohannes Albertus Fabricius, Bibliotheca Latina (Hamburgi: Schillerus, 1712) textus pp. 256-257
 |
Haec stipula ad scriptorem spectat. Amplifica, si potes! |
