Aemilianus Pugačёv
E Vicipaedia
| Aemilianus Pugačёv | |
|---|---|
| Емельян Пугачёв | |
 |
|
| Natus | 1742 in vico Zimovejskaja, nunc Pugačёvskaja regionis Volgogradensis Russiae |
| Obiit | 21 Ianuarii 1775 Moscuae |
Aemilianus Ioannis filius Pugačёv (Russice Емельян Иванович Пугачёв, tr. Emel'jan Ivanovič Pugačёv; 1742 – 21 Ianuarii 1775) erat cosacus Russicus, particeps Belli Septem Annorum annorum 1756–1763 atque belli inter Imperia Russicum et Ottomanicum annorum 1768–1774, qui anno 1772 se imperatorem Russicum Petrum III (decem annos antea mortuum) declaravit, postquam fuit dux rebellionis magnae in Imperio Russico, 'Rebellionem Pugačёvianam' seu 'Bellum Rusticum' vocatae, quae annis 1773–1775 durabat. Rebellio illa oppressa, Pugačёv supplicium sumpsit.
 |
Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes! |
Nexus externus [recensere]
 |
Vicimedia Communia plura habent quae ad Aemilianus Pugačёv spectant. |
