Publius Mucius Q.f. Scaevola

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search

Publius Mucius Q.f. Scaevola (natus circa annum 220 a.C.n., mortuus post annum 169 a.C.n.) fuit vir publicus ac militaris Romanus.

Gens[recensere | fontem recensere]

Pater eius Quintus Mucius Scaevola anno 215 a.C.n. praetor erat atque Sardiniam administravit. Frater Quintus Mucius Q.f. Scaevola anno 174 a.C.n. consulatum administravit. Filii eius consules erant: Publius Mucius Scaevola anno 133 et Publius Licinius Crassus Dives Mucianus anno 131.

Cursus honorum[recensere | fontem recensere]

Anno 179 a.C.n. praetor urbanus quaestionem de veneficiis intra decem milia passuum a Roma suscepit[1]. Anno 175 una cum Marco Aemilio Lepido consul electus est. Ambo magistratus contra Ligures certaverunt et de eis triumphaverunt[2]. Anno 169 candidatus censurae recusatus est. Ut pater Scaevola iuris eruditus fuit[3].

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Titus Livius, Ab urbe condita XL 44,6
  2. Titus Livius, op.cit. XLI 19
  3. Marcus Tullius Cicero, Brutus 98


Antecessores:
Gnaeus Cornelius Cn.f. Scipio Hispallus et Quintus Petillius Spurinus
Consul
175 a.C.n.
cum
Marco Aemilio Lepido II
Successores:
Spurius Postumius A.f. Albinus Paullulus et Quintus Mucius Q.f. Scaevola