Historia naturalis (scientia)

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Tabula historiae naturalis in Cyclopaedia vulgatae (1728)

Historia naturalis est investigatio scientifica plantarum vel animalium, rationibus studii plus ad observationes quam experimenta tendens, quae investigationes praecipue in periodicis scientificis editas comprehendit.[1] Inter scientias naturae historia naturalis est systematicum cuiuslibet categoriae rerum vel organismorum naturalium studium.[2] Exempli gratia geobiologia ingenium vere multidisciplinarium? habet, quod eruditos doctrinasque multarum scientiarum propriarum commiscet. Qui historiae naturali studet, naturalista vel historicus naturalis appellatur.

Historia[recensere | fontem recensere]

Historia naturalis cum Aristotele et aliis philosophis antiquis, qui diversitatem mundi naturalis investigaverunt, coepit. Doctrina historiae naturalis post antiquitatem classicam persistit, et eruditi Europaei saeculo quinto decimo viventes in Historiam Naturalem Plinii bene adsueti sunt. A tempore Graecorum antiquorum usque ad conatus Caroli Linnaei et aliorum naturalistarum saeculi duodevicensimi, praecipua historiae naturalis opinio erat scala naturae, conlocatio notionum, quae mineralia, vegetabilia, primigeniora animalia, et multipliciores formas vitae per gradus "perfectionis" auxerunt, nostrae speciei fastigium imponentes.

Liber De Materia Medica Dioscoridis antiquissimum et pretiosissimum historiae botanicae opus saepe habetur.[3] Graecum Aristotelis Operum Biologicorum chirographum, ConstantinopolisConstantinopoli medio saeculo nono descriptum et in Collegio Corporis Christi Oxoniae conservatum, probabiliter est veterrimum verborum chirographum, quae scientiam biologiae condiderunt.[4]

Societates[recensere | fontem recensere]

Vocabulum historia naturalis solum, vel aliquando una cum archaeologia, est nomen multarum societates historiae naturalis civitatis, regionis, et loci quae data de avibus (ornithologia), mammalibus (mammalogia), insectis (entomologia), fungis (mycologia), et plantis (botanice) conservant. Quibus etiam partes microscopiis utentes et geologiam tractantes sunt.

Nexus interni

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Natural History WordNet Search, princeton.edu.
  2. Brown, Lesley (1993), The New shorter Oxford English dictionary on historical principles, Oxford [Eng.]: Clarendon, ISBN 0198612710 .
  3. Gulsel M. Kavalali, Urtica: therapeutic and nutritional aspects of stinging nettles (CRC Press, 2003), 15. ISBN 041530833X.
  4. "Natural History Timeline." HistoryofScience.com.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Allen, David Elliston. 1994. The Naturalist in Britain: A Social History. Princetoniae: Princeton University Press. ISBN 0691036322.
  • Anstey, Peter. 2011. "Two Forms of Natural History", Early Modern Experimental Philosophy, 17 Ianuarii.
  • Atran, Scott. 1990. Cognitive Foundations of Natural History: Towards an Anthropology of Science| publisher. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 9780521438711.
  • Kohler, Robert E. 2002. Landscapes and Labscapes: Exploring the Lab-Field Border in Biology. Sicagi: University of Chicago Press.
  • Mayr, Ernst. 1982. The Growth of Biological Thought: Diversity, Evolution, and Inheritance. Cantabrigiae Massachusettae: The Belknap Press of Harvard University Press.
  • Rainger, Ronald, Keith R. Benson, et Jane Maienschein, eds. 1988. The American Development of Biology. Philadelphiae: University of Pennsylvania Press.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Historiam naturalem spectant.