Roman numeral 10000 CC DD.svg

Georgius Ludovicus Leclerc de Buffon

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Georgius Ludovicus Leclerc, comes de Buffon.
Arcus Buffonius de probabilitate?.
Effigies comitis de Buffon in Horto Plantarum Lutetiae.

Georgius Ludovicus Leclerc, comes de Buffon[1] seu Buffonus[2] (Francogallice Georges Louis Leclerc, comte de Buffon) (natus Montbard die 7 Septembris 1707; mortuus Lutetiae die 16 Aprilis 1788) fuit studiosus botanicus, zoologicus, et mathematicus Francicus. In Academiam Francicam anno 1754 et in Academiam Scientarum Francicam cooptatus est. Director Horti Plantarum Lutetiae constituti ab anno 1739 meruit.

Theoriam evolutionis biologiae publicavit et unus ex editoribus Encyclopédie fuit. Studium de aetate planetae Telluris fecit. Amicus Caroli de Brosses fuit.

Opera[recensere | fontem recensere]

  • 1749-1778, Histoire naturelle, générale et particulière est omnium operum Georgii Buffon notissimum in 36 libris; etiam octo libri, a Bernardo Lacépède editi, post mortem additi sunt.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Philosophical Transactions of the Royal Society of London, Vol. 71 (1781).
  2. Salvator Maria Rosellus, Summa philosophica ad mentem angelici doctoris S. Thomae Aquinatis, Tom. V (1788), p. 154.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Bell, Whitfield J., et Charles Greifenstein, Jr. 1997. "Buffon." In Patriot-Improvers: Biographical Sketches of Members of the American Philosophical Society. 3 voll, 3: 569–72. Philadelphiae: American Philosophical Society.
  • Farber, Paul. 2000. Finding Order in Nature. Baltimorae: Johns Hopkins University Press.
  • Fellows, Otis E., et Stephen F. Milliken. 1972. Buffon. Twayne’s World Authors Series, 243. Novi Eboraci: Twayne Publishers.
  • Mayr, Ernst. 1981. The Growth of Biological Thought. Cantabrigiaa: Harvard University Press.
  • Stengers, Jean. 1974. "Buffon et la Sorbonne." In Etudes sur le XVIIIe siecle, ed. Roland Mortier et Hervé Hasquin, 113–24. Bruxellis: Université de Bruxelles.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]