Roman numeral 10000 CC DD.svg

Congelatio aeterna

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Congelationis aeternae horizon superior (Iamalia paeninsula anno 1992)

Congelatio aeterna[1] est solum, quod nunquam tabescit. Interdum ut pars cryolithozonae definitur[2]. Aquae telluricae et subterraneae in regionibus congelationis aeternae semper congelatae sunt; etiam aestate calidiore non plus quam unum vel duo metra telluris superioris regelantur.

Area congelationis aeternae circa 65 000 000 chm2. Eurasiae (praecipue Sibiriae) et Americae partes septentrionales, insulae Oceani Arctici, Antarctica regiones congelationis aeternae sunt, Maxima altitudo congelationis aeternae prope Wiluium flumen Iacutiae inventa est anno 1982; 1370 m est.

Color purpureus regiones congelationis aeternae monstrat, lilacinus regiones, ubi tellus plus, quam 15 dies per annum congelata est, roseus regiones, ubi terra congelatur, sed brevi tempore tabescit

Constructio quaelibet in congelatione aeterna difficillior est, nam et fundamenta aedificiorum et sublices annosis regelationibus e terra expelluntur. Fodinarum terebratio etiam firmitate congelationis impeditur.

Notae[recensere | fontem recensere]

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]