Latinitas inspicienda

Carolus Renner

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Wikidata-logo.svg Carolus Renner
Res apud Vicidata repertae:
Carolus Renner: imago
Nativitas: 14 Decembris 1870; Dolní Dunajovice
Obitus: 31 Decembris 1950; Vindobona
Patria: Austria

Carolus Renner (natus in Untertannowitz die 14 Decembris 1870; Vindobonae mortuus die 31 Decembris 1950), alumnus universitatis Vindobonensis, fuit politicorum peritus et Austriae praeses ab anno 1945 usque ad annum 1950.

Vita politica[recensere | fontem recensere]

Delegatio Austriaca ad Sanctum Germanum in Laya anno 1919 advenit., Carolus Renner media imagine videtur

Renner primo laborabat tamquam bibliotecarius parlamenti Vindobonensis. Postquam socialdemocraticis adhaesit, factus est - una cum Rudolpho Hilferding et Ottone Bauer - repraesentans sic dicti Austromarxismi. Haec motio voluit adaptare ideas sinistrorum ad problemata status multorum populorum. Renner operam dabat restruendae monarchiae ad statum magis foederalem. Ab anno 1907 Renner erat legatus in Austriaco consilio publico (Reichstag). Monarchia corrupta Renner creatus est regens gubernatorius (1918-20) et ab exteris negotiis minister (1918-20). Renner particeps erat in foedere de pace faciendo apud Sanctum Germanum in Laya ante portas Lutetiae situm.

Forma civitatis provisoria, lege de Habsburgis et amplissimis legibus socialibus gubernium Caroli Renner fundamenta Primae Respublicae posuit. Inter 1920-34 Renner membrum erat consilii publici (Nationalrat), inter 1931-33 vel eius praeses. Anno 1934 Carolus Renner in vincula coniectus est regentibus tyrannice democraticis christianis. Ideo Renner favebat anno 1938 occuptationi et extinctioni Austriae exercitu Germaniae Nazisticae.

Mense Aprili anni 1945 Renner praefuit transitorio gubernio bello finito. Mense Decembri anni eiusdem electus est primus Praeses foederalis Austriacus Secundae Respublicae.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Praesides Austriae
Austria coat of arms simple.svg
Carolus Seitz 1919 • Michael Hainisch 1920 • Gulielmus Miklas 1928 • Annexio ad Germaniam 1938 • Carolus Renner 1945 • Theodorus Körner 1950 • Adolphus Schärf 1957 • Franciscus Jonas 1965 • Rudolphus Kirchschläger 1974 • Curtius Waldheim 1986 • Thomas Klestil 1992 • Henricus Fischer 2004 • Doris Bures, Carolus Henricus Kopf atque Norbertus Hofer 2016 pro tempore • Alexander Van der Bellen futurus