Roman numeral 10000 CC DD.svg
Latinitas nondum censa

Anellus

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Aemilia Noether, quae plura de theoria anellorum scripsit

Anellidi[1] Latine dicier possunt series numerorum per gyrum recurrentium seu reitinerantium qui:

Et saepe postdicta etiam:

  • Multiplicatio sua est associativa (condicio circumcisa definitione)
  • Habent unum (aliter quam originem seu zerum) pro identitate multiplicata (anellidi sunt unitarii)
  • Multiplicatio sua est commutativa (anellidi commutari possunt factore)

Primus anellidus equidem est numerus integer. Anellidi alii amplissime sunt:

  • Integri, numeri quicumque modulo sint positivi finiti
  • Omnes ordines qui numeros integros contineant
  • Numeri quaterni (non-commutativa) et octoni (non-associativa proprietate)
  • Matrices quadratica eadem dimensione (non-commutativa)

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Anellus, i.e. "anulus parvus": Plautus, Ep. 5.1.34; Lucretius, De rerum natura 6.911; Horatius, Satirae 2.7.9. Ei qui primi notionem algebraicam invenerunt verbo Theodisco Ring usi sunt. In aliis linguis verba sensu similia adhibentur, in linguis Romanicis saepius ex "anello" derivata, e.g. Hispanice anillo, Italiane anello, Dacoromanice inel.