Alfredus (rex Anglorum)

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Denarius Alfredi in urbe Londinio incusus

Alfredus (Anglosaxonice: Ælfrēd; natus in Wantage inter annos 847 et 849; mortuus 899) fuit rex Occidentalium Saxonum et, ut ipse dictitabat, Anglorum omnium. Fuit etiam scriptor scriptorumque linguae Anglosaxonicae fautor.

Vita[recensere | fontem recensere]

Alfredus fuit quartus filius Ethelwulfi regis Occidentalium Saxonum. Anno 868 in matrimonium duxit Ealhswitham, e stirpe regum Merciae. Mense Aprili anni 871, fratre Ethelredi mortuo, Alfredus factus rex. Circa annum 886 incepit se appellare regem Anglorum, regem Anglorum et Saxonum, regem Angul-Saxonum. Mortuus est die 26 Octobris 899.

Fortuna[recensere | fontem recensere]

Statua Alfredi Magni Wintoniae ab Hamone Thornycroft saeculo XX ineunte facta
Denarius Alfredi: AELFRED REX SAXONUM

Ab historicis Anglis saeculi XVII Alfredus cognominatus est "Magnus".

Opera Alfredi et scriptorii sui[recensere | fontem recensere]

Fontes de vita et regno Alfredi[recensere | fontem recensere]

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Antecessor:
Ethelredus I
Rex Occidentalium Saxonum
871–899
Successor:
Eduardus
Antecessor:
Nemo
Rex Anglorum
circa 886–899

Notae[recensere | fontem recensere]