Telephonum

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Vetus saeculi vicensimi telephonum
Telephona gestabilia e ultima decade, in tempore diminuentia. Veterrimum telephonum ad sinistram, novissimum ad dextram.

Telephonum[1] (-i, n.; ex verbis Graecis tele 'procul' + phone 'vox'), sive telephonium,[2] sive apparatus telephonicus,[1] est instrumentum quo homines per longa spatia inter se loqui possunt. Transmissio vocis vi electrica fit. Unumquodque telephonum suum numerum telephonicum habet. Si alius cum alio telephono loqui vult, eius numerum telephonicum suo telephono indare debet.

Nostra aetate, hominibus etiam sunt telephona gestabilia, quo ubicumque loqui possunt.

Publice, telephonum a Alexandro Graham Bell inventum erat, sed dubius est. Multiis alii hanc inventionem adrogant: Antonius Meucci, Alexander Graham Bell , Ioannes Philippus Reis, Elisha Gray, et Thomas Edison. Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum cum decreto die 11 Iunii 2002 Meucci operam in inventione telephoni recognovit.

[recensere] Vocabula telephono cuniuncta[3]

  • exceptaculum
  • responsorium automaticum
  • statio basis
  • telephonum sine funiculo
  • tabella pinnarum
  • telephonum visificum
  • cella telephonica
  • telephonum nummarium
  • restitutio nummorum
  • telephonium chartarium
  • officium informationis
  • conciliatio
  • telephonema reciprocum
  • seligere numerum
  • numerus praeselectorius
  • respondere
  • occupatus, interruptus
  • nuntius brevis (SMS)
  • nuntius vocalis

[recensere] Nexus externus

[recensere] Notae

  1. 1.0 1.1 PONS Wörterbuch des neuen Lateins: Deutsch-Latein [editio Theodisca Lexici recentis Latinitatis] (Klett. ISBN 3-12-517522-4)
  2. In libro Harrius Potter et Philosophi Lapis inscripto.
  3. Visuelles Wörterbuch, Dorling Kindersley, Londinii 2010, p. 99

Instrumenta personalia
Spatia nominalia

Variantes
Actiones
Navigatio
communitas
Arca ferramentorum
Linguis aliis