Telephonum

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Vetus saeculi vicensimi telephonum.
Telephona gestabilia ex tempore recentiore, perpetuo diminuentia. Veterrimum telephonum ad sinistram, novissimum ad dextram.

Telephonum[1] (-i, n.; ex verbis Graecis tele 'procul' + phone 'vox'), sive telephonium,[2] sive apparatus telephonicus,[1] sive longivox, est instrumentum telecommunicationis quo homines per longa spatia inter se loqui possunt. Transmissio vocis vi electrica fit. Unumquodque telephonum suum numerum telephonicum habet. Si alius cum alio telephono loqui vult, eius numerum telephonicum suo telephono indare debet.

Nostra aetate, hominibus etiam sunt telephona gestabilia, quo ubicumque loqui possunt.

Telephonum ab Alexandro Graham Bell excogitatum esse traditur, sed dubius est. Multi alii hanc inventionem adrogant: Antonius Meucci, Alexander Graham Bell, Ioannes Philippus Reis, Elisha Gray, Thomas Edison. Camera Repraesentantum Civitatum Foederatarum decreto die 11 Iunii 2002 sancto Meucci operam in inventione telephoni agnovit.

Vocabula telephono cuniuncta[3][recensere | fontem recensere]

  • exceptaculum
  • responsorium automaticum
  • statio basis
  • telephonum sine funiculo
  • tabella pinnarum
  • telephonum visificum
  • cella telephonica
  • telephonum nummarium
  • restitutio nummorum
  • telephonium chartarium
  • officium informationis
  • conciliatio
  • telephonema reciprocum
  • seligere numerum
  • numerus praeselectorius
  • respondere
  • occupatus, interruptus
  • nuntius brevis (SMS)
  • nuntius vocalis

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. 1.0 1.1 PONS Wörterbuch des neuen Lateins: Deutsch-Latein [editio Theodisca Lexici recentis Latinitatis] (Klett. ISBN 3-12-517522-4)
  2. In libro Harrius Potter et Philosophi Lapis inscripto.
  3. Dorling Kindersley, Visuelles Wörterbuch (Londinii 2010), p. 99.

Nexus externus[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad telephona spectant.

Mille Paginae.png