Seditio

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Statua Petri Gerlofs Donia, hominis seditiosi et popularis viri fortissimi Frisiae.

Seditio est repudiatio oboedientiae.

Etymologia[recensere | fontem recensere]

Constat nomen seditionis e vocabulis sed et itio.[1][2] Quorum primum est par adverbio se et vicinum praepositioni sine, alterum a verbo ire deducitur. Primus ergo sensus vocabuli seditionis vocabuli secessionis similis est, actum abeundi exprimens, dein et effectum eo actu spatium et dissociationem.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. D. P. Simpson, Cassell's Latin Dictionary (Novi Eboraci: Wiley Publishing, 1968), s.v. seditio.
  2. Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, s. v. seditio.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]


stipula Haec stipula ad politiam spectat. Amplifica, si potes!
Psychologia Haec stipula ad psychologiam spectat. Amplifica, si potes!