Euclides
E Vicipaedia
Euclides Alexandrinus (Graece: Εὐκλείδης) praeclarissimus mathematicus antiquus, saeculis 4–3 a.C.n. vivus, Alexandriae Ptolomaeo I regnante (304–293 a.C.n) floruit. Opus suum fundamentale 13 libri Elementorum (τὰ Στοιχεῖα), quorum primi quattuor libri continent theoremata geometriae planae, libri V et VI theoriam proportionum, libri VII usque ad IX theoriam arithmeticam descriptam per formas geometricas, ultimique tres libros geometriam solidam.
[recensere] Libri
Euclides scripsit nonnullos libros minores:
- Optica
- Catoptrica, opera geometriae adhibitae in visum phaenomenorum luminosorum
- Phaenomena, continens descriptionem geometricam sphaerae caelestis
- Sectio Canonis (Graece: Κατατομή Κανόνος), continens theoriam mathematicam musicae et
- alios libros, partim conservatos solum Arabice vel citatos ab aliis auctoribus.
