Umm Kulthum

Roman numeral 10000 CC DD.svg
Mille Paginae.png
E Vicipaedia
Wikidata Umm Kulthum
Res apud Vicidata repertae:
Umm Kulthum: imago
Nativitas: 18 Decembris 1904, 30 Decembris 1898, 31 Decembris 1898, 1902, 4 Aprilis 1904, 4 Maii 1904, 31 Decembris 1904, 1906; Tamay Ez-Zahayra
Obitus: 3 Februarii 1975; Cairus
Patria: Regnum Aegypti, Res publica Aegypti, Res publica Arabica Unita
Nomen nativum: فاطمة إبراهيم السيد البلتاجي

Officium

Munus: Cantor, actor, actor cinematographicus

Consociatio

Religio: Islamus

Familia

Coniunx: Hassen El-Hafnaoui

Memoria

Laurae: Order of the Virtues, Supreme Order of the Renaissance
Sepultura: Cairus

Umm Kulthum (Arabice أم كلثوم Umm Kulthūm), etiam in linguis variis Oumm Kalthoum scripta (Arabice فاطمة إبراهيم السيد البلتاجي, Fāṭima ʾIbrāhīm es-Sayyid el-Beltāǧī[1][2] nata Tmaïe El Zahayira in vico in delta Nili die 31 Decembris 1898[3][4]; mortua Cairi die 3 Februarii 1975) fuit cantrix, compositor carminum, et histrio in pelliculis Aegyptiis, quae annis ab 1920 ad 1970 agebat, una e praeclarissimis orbis Arabici musicis. Stella Orientis,[5] nomen honorificum, a diurnariis ei concessum est.[6] Late habetur signum nationale in Aegypto, appellata Vox Aegypti,[7][8] Domina Carminis Arabici, et quidem Quarta Aegypti Pyramis.[9][10]

De vita[recensere | fontem recensere]

Umm Kulthum puella et Ibrahim El Beltagi pater.
Umm Kulthum in Life magazina anno 1962.
Umm Kulthum anno 1965.
Monumentum Umm Kulthum dicatum, Zamalek in vico Cairensi iuxta locum cantricis domus positum.

Umm Kulthum nata est Tamay e-Zahayra in vico urbis Senbellawein in gubernatu Dakahlia in Delta Nili.[4] Familia piissima erat, quia pater, Ibrahim El-Sayyid El-Beltagi, imam rusticus, mater, Fatmah El-Maleegi, mulier domestica erat.[4] Artem canendi didicit cum pater Khalid fratrem maiorem natu doceret.

Puella acuto ingenio musico aperte abundat. Pater eam Alcoranum recitandum docuit, quem ipsa omnino memoriae mandavisse dicitur. Avus inter vicanos erat celebratus Alcorani lector, ut ea iuvenis audiebat et memoria postea repetebat.[11] Duodecim annos nata in musico familiae grege canere coepit, vocem adiuvantem praebens, solum iisdem verbis melodiisque reddens.[12]

Anno 1932,magnum iter musicum per Orientem Medium et Africam Septentrionalem fecit, in maioribus capitibus Arabicis cantans, plerumque Damasci, Bagdadi, Beryti, Rabati, Tune, et deinde Tripoli in Libya.

Phonodiscographia imminuta[recensere | fontem recensere]

  • Amal Hayati - Sono
  • Enta Omri - Sono
  • Arak Asia el Dama - A Ghadn Alkaaka - Sono Cairo
  • Fat el Mead - Sono Cairo
  • Hagartek - EMI
  • Retrospective - Artists Arabes Associes
  • The Classics - CD, EMI Arabia, 2001
  • Diva - CD, EMI arabia, 1998
  • Diva II - CD, EMI Arabia, 1998
  • Diva III - CD, EMI Arabia, 1998
  • Diva IV - CD, EMI Arabia, 1998
  • Diva V - CD, EMI Arabia, 1998
  • Alf lil au leila
  • Fakkarouni
  • El atlal

Notae[recensere | fontem recensere]

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Ben Hammed, Hammadi. 1997. Oum Kalthoum, Lutetiae: Méditerranée/Alif.
  • Ben Mahmoud, Ferial, et Nicolas Daniel. 2008. Oum Kalthoum l’Astre de l’Orient. Lutetiae: Alegria / France Television. DVD.
  • Braune, Gabriele. 1987. Die Qaṣīda im Gesang von Umm Kult̲ūm: die arabische Poesie im Repertoire der grössten ägyptischen Sängerin unserer Zeit. Hamburgi: K. D. Wagner. ISBN 388979033X.
  • Braune, Gabriele. 1994. Umm Kultūm: Ein Zeitalter der Musik in Ägypten: Die moderne ägyptische Musik des 20. Jahrhunderts. Francofurti: Lang. ISBN 3-631-47145-9.
  • Danielson, Virginia. 1987. "The "Qur'an" and the "Qasidah": Aspects of the Popularity of the Repertory Sung by Umm Kulthūm." Asian Music 19 (1): 27. doi:10.2307/833762. JSTOR 833762. ISSN 0044-9202. JSTOR.
  • Danielson, Virginia. 1997. The Voice of Egypt: Umm Kulthum, Arabic Song, and Egyptian Society in the Twentieth Century. Sicagi: University of Chicago Press. ISBN 0-226-13611-6. Archuvum.
  • Danielson, Virginia. 2016. "Umm Kulthūm." Grove Music Online, Oxford Music Online. Oxoniae: Oxford University Press.
  • Faber, Tom. 2020. "'She exists out of time': Umm Kulthum, Arab music's eternal star." The Guardian, 28 Februarii 2020. Textus interretialis.
  • Goldman, Michal, rector. 1996. Umm Kulthum: A Voice Like Egypt. Pellicula videographica.
  • Goldschmidt, Arthur Jr. 2000. Biographical Dictionary of Modern Egypt. Lynne Rienner Publishers. ISBN 1-55587-229-8. Google Books.
  • Gsell, Stefanie. 1994. Umm Kulthum: Persönlichkeit und Faszination der ägyptischen Sängerin. Francofurti: Lang. ISBN 3-631-47145-9.
  • Halabi, Zeina G. 2016. "The Literary Lives of Umm Kulthūm: Cossery, Ghaly, Negm and the Critique of Nasserism." Middle Eastern Literatures 19 (1): 77–98.
  • Halfaouine: Boy of the Terraces. 1990. Pellicula.
  • Lagrange, Frédéric. 1996. Musiques d’Égypte. Lutetiae: Cité de la Musique / Actes Sud, 122–138.
  • Lagrange, Frédéric. 2020. "Umm Kulṯūm est-elle une interprète de culture savante? Réflexions à partir de séquences de concert improvisées." Annales islamologiques de l’IFAO 53: 169–95.
  • Lohman, Laura. 2010. Umm Kulthūm: Artistic Agency and the Shaping of an Arab Legend 1967–2007. Middletown: Wesleyan University Press.
  • Lohman, Laura. 2016. "The Artist of the People in the Battle: Umm Kulthūm's concerts for Egypt in Political Context." In Music and the Play of Power in the Middle-East, North Africa and Central Asia, ed. Laudan Nooshin, 33–54. Routledge.
  • Özyıldırım, Murat. 2013. Arap ve Turk Musikisinin 20. yy Birlikteligi, Bağlam Yay. Müzik Bilimleri Serisi, Edt. V. Yildirim. Constantinopoli: Kasım.
  • Racy, Ali Jihad. 2003. Making Music in the Arab World: The Culture and Artistry of Ṭarab. Cantabrigiae: Cambridge University Press.
  • Saïah-Baudis, Ysabel. 2012. Oum Kalsoum for Ever. Lutetiae: Orients.
  • Saïah-Baudis, Ysabel. 2016Oum Kalsoum: L'étoile de l'Orient. Praefatio Omar Sharif. Lutetiae: Editions du Rocher. ISBN 9782268086248. Google Books.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Vicimedia Communia plura habent quae ad Umm Kulthum spectant.