Quantum redactiones paginae "Iehova" differant

E Vicipaedia
Content deleted Content added
mutavi et auxi
mNo edit summary
Linea 13: Linea 13:


Etiam in plurimis [[ecclesia]]rum inscriptionibus, carminibus ecclesiasticis, artificiis forma "Iehova" invenitur.
Etiam in plurimis [[ecclesia]]rum inscriptionibus, carminibus ecclesiasticis, artificiis forma "Iehova" invenitur.
Multae [[denominatio]]es Christianae etiam hodie nomine "Iehovae" uti solent. Etiam [[Testes Iehovah]] hanc formam in sua Bibliorum versione iugiter adhibent. Itaque hoc verbum saepe insigne eorum esse putatur.
Multae [[Denominatio religiosa|denominationes]] Christianae etiam hodie nomine "Iehovae" uti solent. Etiam [[Testes Iehovah]] hanc formam in sua Bibliorum versione iugiter adhibent. Itaque hoc verbum saepe insigne eorum esse putatur.
Etiam [[Ecclesia Iesu Christi Sanctorum in Novissimis Diebus]] nomen ''Iehovae'' imprimis in templi caeremoniis adhibet.
Etiam [[Ecclesia Iesu Christi Sanctorum in Novissimis Diebus]] nomen ''Iehovae'' imprimis in templi caeremoniis adhibet.



Emendatio ex 19:24, 25 Iulii 2011

Tetragrammaton I-H-V-H in lingua Phoenicia, lingua Aramaica et lingua Hebraica legendum a dextra ad laevam.

Iehova (aut Iehovah) est una nominis Dei יהוה (JHVH / YHVH = Tetragrammaton), quod in Vetere Testamento Hebraico (sive Tanach) invenitur, interpretatio. Cum adhuc sit multum in usu, tamen a plurimis linguae Biblicae peritis hodie erronea ducitur.

Si plus cognoscere vis, vide etiam Tetragrammaton.

Origo

Pii Iudaei, quia timebant, ne vane uterentur, iam antiquitate nomen Dei pronuntiare desierunt; quo factum est, ut vocalisatio originalis in oblivionem venit.

Forma Iehova sive Iehovah primo in scriptis Raimundi Marti, monachi Dominicani, invenitur. Is sub annum 1270 varias Bibliorum partes e Lingua Hebraica in Latinam vertit; in opere Pugio Fidei adversus Mauros et Judaeos Tetragrammaton Iehovah interpretatus est. Conicitur eum vocales (signis Masoreticis expressas) e-o-a, quae ad Dei nomen adonaj pertinent, cum consonantibus IHVH coniunxisse, ut I-e-H-o-V-a-H profecta sit.

Hanc nominis formam postea multi theologi adhibebant, inter alios Nicolaus Cusanus (ut puta in sermone In Principio Erat Verbum anni 1428), Petrus Galatinus in De Arcnis catholicae veritatis (1518), Gulielmus Tyndale in Pentateuchi versione (1530) aut Ioannes Calvinus[1]. Eos versiones vernaculae usque ad hoc tempus secutae sunt, inter alias Darby-Bible (Anglice) sive Elberfelder-Bibel non revisa (Theodisce), editiones priores versionis Catholicae Leandri van Eß (Theodisce) et quidam loci Versionis Regis Iacobi (Anglice). Franciscus Eugenius Schlachter Tetragrammaton versione sua anni 1905 "Jehova" interpretatus est, ubi Dei nomen diis paganis oppositum est; aliter verbo Herr ("Dominus") usus est.

Etiam in plurimis ecclesiarum inscriptionibus, carminibus ecclesiasticis, artificiis forma "Iehova" invenitur. Multae denominationes Christianae etiam hodie nomine "Iehovae" uti solent. Etiam Testes Iehovah hanc formam in sua Bibliorum versione iugiter adhibent. Itaque hoc verbum saepe insigne eorum esse putatur. Etiam Ecclesia Iesu Christi Sanctorum in Novissimis Diebus nomen Iehovae imprimis in templi caeremoniis adhibet.

Nonnulli cogitant hanc historiam nominis Iehovah fuisse:

Olim in Anatolia Hurrianus populus servabat deum Iahu sive Iau nominatum, et crediderunt eum dominum chaotis esse, et cultus illius Iahu dilatavit ad Hebraeos antiquos, et Hebraei dixerunt nomen Iahu alterum nomen Dei esse, et fecerunt istud nomen in formam Iahve, quod significat 'Est' sive 'Qui est'.

Nexus externi

Notae