Schnaitseia

Schnaitseia^[1] sive Sneideseo^[2] (Theodisce Schnaitsee vel Snaitsee^[3]) est vicus et commune in Circulo Trunensi Bavarico.

Geographia

Commune Schnaitseia, in terra Bavarica ad radices Alpium situm, circiter 35 km a circuli capite |Trune^[4], 15 km a Aquaeburgo ad Aenum et 18 km a Trostberga^[5] (Theodisce Trostberg) longinquum est. Obernhofa^[6] (Theodisce Obernhof) vicus colle 653 m supra maris aequore situs est, locus altissimus in Bavaria Superiori meridiana et orientali.

Schnaitseia commune constat ex 118 vicis et solitudinibus. Ante reformationem regionis Sneideseonensis hodierna dividebat in communes Kirchstätt et Schnaitseiam^[2] et Waldhusa.^[7]

Vicina communia sunt septentrionalia Unterreit et Taufkirchen (ambo in circulo Mühldorf), orientalis Tahardinga, meridiana et orientalis Kienberga^[8] (Theodisce Kienberg, meridianae Opinga^[9] (Theodisce Obing) et Ameranga^[10] (Theodisce Amerang), occidentale est Babenshamum^[11] (postrema ambo in circulo Rosenheimiense).

Res publica

Distributio sedium in consilio communali ab electione anno 2020:

CSU: 8 sedes
ÜWG: 6 sedes
UI: 2 sedes

Magister civium ex anno 2014 est Thomas Schmidinger (CSU).

Res visendae

Aedificia

Ecclesia parochialis Assumptionis Beatae Mariae Virginis
Ecclesia Sanctae Magdalenae in vico Kirchstätt
Ecclesia Sancti Martini in Waldhusa
Turris televisionis

Natura

Lacus Latus (Theodisce Weitsee)

Notae

↑ Auctore Meichelbeck, Carolo; Historia Frisingensis, Augustae Vindelicorum, 1724.
1 2 Vide germany, EARLY NOBILITY, ubi dicitur "(...) marca in comitatu Biligrimi comitis et Sigehardi in Sneideseo et Kadalhoi Ysinachgouue (...)".
↑ Ita in nonnullae matriculae parochiae Sneideseonensis appellatur.
↑ Vide articulum hoc de oppido apud Vicipaediam Theodiscam, ubi dicitur "(...) Zwar nennen kirchliche Güterverzeichnisse schon um 790 Besitzungen ad Trun (...)".
↑ Germanica toponyma cum suffixis -berg aut -berge aut -bergen aut -berghe plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-berga-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Amberga, Annaberga, Arensberga, Asschaberga, Bamberga, Berga, Blancoberga, Bobbinberga, Brunsberga, Cassonberga, Coloberga, Eversberga, Freiberga apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Germanica toponyma cum suffixis -hof et -hofen plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-hofa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Hattenhofa Bavarica, Pfaffenhofa ad fluvium Glon, Pfaffenhofa ad Rotam, Poohofa, Gundershofa, Hattenhofa Badeniae-Virtembergiae, Pfaffenhofa, Matichofa, Philshofa apud Gugulam.
↑ Germanica toponyma cum suffixis -haus(en) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-husa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Petrishusa, Sachsenhusa, Sangerhusa, Sunthusa, Ahusa, Bebenhusa, Buozolteshusa, Chuzenhusa, Husa, Francohusa, Gisinhusa, Harthusa, Hilpertohusa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
↑ Theodisca vox Kienberg) in Latinam "Kienberga" verti solet. V.gr. vide P. BERTII COMMENTARIORVM RERVM GERMANICARVM Libri Tres, ubi dicitur "(...) Kienbergae Baro (...)".
↑ Orbis latinus: Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 3. N-Z.
↑ Orbis latinus: Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 1. A-D.
↑ Germanica toponyma cum suffixis -ham plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-hamum-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Hamum, Wodehamum, Chippenhamum apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

Nexus externi

Situs geographici et historici: Locus: 48°4′0″N 12°22′0″E • OpenStreetMap • GeoNames • "09189142" apud Statistik-Portal

Situs interretialis communis proprius.

Communia circuli Traunstein


Altenmarkt \| Bergen \| Chieming \| Engelsberg \| Fridolfing \| Grabenstätt \| Grassau \| Inzell \| Kienberg \| Kirchanschöring \| Marquartstein \| Nußdorf \| Opinga \| Palling \| Pettinga \| Pittenhart \| Reit im Winkl \| Ruhpolding \| Schleching \| Schnaitsee \| Seeon et Bedaium \| Siegsdorf \| Staudach et Egerndach \| Surberg \| Tahardinga \| Taching am See \| Titamanninga \| Traunreut \| Traunstein \| Trostberg \| Übersee \| Unterwössen \| Vachendorf \| Waging am See \| Wonneberg

[Meichelbeck_1724-1] Auctore Meichelbeck, Carolo; Historia Frisingensis, Augustae Vindelicorum, 1724.

[Sneideseo-2] 1 2 Vide germany, EARLY NOBILITY, ubi dicitur "(...) marca in comitatu Biligrimi comitis et Sigehardi in Sneideseo et Kadalhoi Ysinachgouue (...)".

[3] Ita in nonnullae matriculae parochiae Sneideseonensis appellatur.

[Trun-4] Vide articulum hoc de oppido apud Vicipaediam Theodiscam, ubi dicitur "(...) Zwar nennen kirchliche Güterverzeichnisse schon um 790 Besitzungen ad Trun (...)".

[-berga-5] Germanica toponyma cum suffixis -berg aut -berge aut -bergen aut -berghe plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-berga-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Amberga, Annaberga, Arensberga, Asschaberga, Bamberga, Berga, Blancoberga, Bobbinberga, Brunsberga, Cassonberga, Coloberga, Eversberga, Freiberga apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[-hofa-6] Germanica toponyma cum suffixis -hof et -hofen plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-hofa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Hattenhofa Bavarica, Pfaffenhofa ad fluvium Glon, Pfaffenhofa ad Rotam, Poohofa, Gundershofa, Hattenhofa Badeniae-Virtembergiae, Pfaffenhofa, Matichofa, Philshofa apud Gugulam.

[-husa-7] Germanica toponyma cum suffixis -haus(en) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-husa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Petrishusa, Sachsenhusa, Sangerhusa, Sunthusa, Ahusa, Bebenhusa, Buozolteshusa, Chuzenhusa, Husa, Francohusa, Gisinhusa, Harthusa, Hilpertohusa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[Kienberg-8] Theodisca vox Kienberg) in Latinam "Kienberga" verti solet. V.gr. vide P. BERTII COMMENTARIORVM RERVM GERMANICARVM Libri Tres, ubi dicitur "(...) Kienbergae Baro (...)".

[Orbis_Latinus_N-Z-9] Orbis latinus: Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 3. N-Z.

[Orbis_Latinus_A-D-10] Orbis latinus: Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 1. A-D.

[-hamum-11] Germanica toponyma cum suffixis -ham plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-hamum-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Hamum, Wodehamum, Chippenhamum apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]