Michigania

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Schlaegel und eisen yellow.svg -2 Latinitas huius rei dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.
Michigania
Vexillum Michiganiae Signum Michiganiae
Vexillum Michiganiae Signum Michiganiae
Agnomen: Civitas Gulonum vel
Civitas Lacuum Magnorum
(Anglice: Wolverine State; Great Lakes State)
Sententia: Si quaeris peninsulam [sic] amoenam circumspice
Tabula Americae cum Michiganiae
Civitates aliae
Caput Lansinga
Urbs maxima Detroitum
Linguae publicae nulla
Superficies  Ordo 11
 - Tota 250 941 km²
 - Terrae 147v255 km²
 - Aquae 103 687 km²
 - % aqua 41,3
 - Latitudo 385 km
 - Longitudo 790 km
 - Locus (Sept-Medit) 41°41' Sept. ad 47°30' Sept.
 - Locus (Occ-Orient) 82°26' Occ. ad 90°31' Occ.
Numerus civium  Ordo 8
 - Total ([[ ]]) 9 876 187 (2011)
 - Densitas civium 67,10/km² (17)
Altitudo  
 - Altissima
603 metra
 - Media 275 metra
 - Humillima 174 metra
Accessio  Die 26 Ianuarii 1837 (26)
Gubernator Ricardus Snyder
Zona horaria UTC-5/-4
ISO 3166-2 US-MI
Pater Marquette et Indi Americani. Gulielmus Lamprecht, 1869.

Michigania[1] (Anglice Michigan) est civitas Civitatum Foederatarum Americae. Michigania 83 comitatus et sola inter civitates Americanas duas paeninsulas habet. Hae paeninsulae Superior Inferiorque ponte iunguntur et quattuor e quinque Lacibus Magnis attingit. Civitas quondam partem unum Novae Franciae fuit, sed se cum coloniis Britanniacis, anno 1763 iunxit.

Historia[recensere | fontem recensere]

Ubi primi Europaei advenerunt, maiores incolae Michiganiae Indi Ottava, Chippeva, Potavatomi fuerunt. Ottavae plerumque circum Mackinacum vivebant, et Potawatomi circum meridiem. Hi nationes in pace vivebant, nomine Consilium Trium Ignium appellatae. Europaeorum primos qui ad Michiganiam venerint Stephanus Brûlé anno 1622 conduxit.

Antonius Cadillac arcem Detroitum anno 1701 condidit ad ripam fluminis (hodie Detroitense nuncupatum) quae a lacu Sanctae Clarae in lacum Erieum defluit.

Bello Rerum Novae Americanae, Detroitum fuit auxilium maiorem pro Britannia. Namquam, plurimus populi Detroiti fuit Canadenses Francogallici aut Indi Americani, qui Indi partim castram Franciam adiuvabant. Ad hoc, cum Quebecum divideretur in Canadam Superam Canadamque Inferam (anno 1790), Michigania partem Canadae Superae fuit.

Anno 1813, proelio Lacus Eriei victrices, Civitates Foederatae Michiganiam receperunt.

Geographica[recensere | fontem recensere]

Michigania duas paeninsulas et multas insulas habet. Lacos magnos quartos tingit. Circum omnis civitas, laculosci innumerabiles adsunt. Cum hoc sit, Michigania pharos plus quam aliis civitatibus habet.

Paeninsula Superior est paene rustica. Silvae terram circumvelat et monticuli ex telluro surgunt. Cluta aqua cadens est, cui nomen est Tahquamenon Aqua Cadens (Anglice Tahquamenon Falls).

Paeninsula Inferior dicitur esse similis manus aut chirothecae.

Clima[recensere | fontem recensere]

Michigania in zona temperata sita est: ibi clima continentale praevalet. Quae cum ita sint, hiemes frigidae, aestates calidae sunt et umidae. Lacus Michiganus Huronumque Erieusque hiemibus aliquibus glacie omnino teguntur, sed Superior, aliorum profundissimus, nunquam conglaciatur.

Signa[recensere | fontem recensere]

  • Civitatis sententia: "Si Quaeris Peninsulam Amoenam, Circumspice"

Urbes[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Traupman, Iohannes. [2003]. Colloquia Latine Exercito Orali, editio tertia (Anglice: Conversational Latin for Oral Proficiency, Third Edition.). pp {{{1}}}. Vauconda, IL: Editores Bolchazy-Carducci. ISBN 086516438X

Nexus externus[recensere | fontem recensere]

  • Situs interretialis Michiganiae proprius. (Anglice)