Roman numeral 10000 CC DD.svg

Linguae Kartvelianae

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Tabula geographica distributionis linguarum Kartvelianarum.

Linguae Kartvelianae (Georgiane ქართველური ენები), etiam Iberianae[1] et olim[2] Caucasicae Meridianae appellatae,[3] sunt familia linguarum ex Caucaso orta et in usu praecipue in Georgia, et inter magnos loquentium nativorum greges in Russia, Irania, Civitatibus Foederatis, Unione Europaea, Israele,[4] et boreorientalibus Turciae regionibus.[5] Sunt 5.2 milliones loquentium linguarum Kartvelianarum per orbem terrarum habitantium. Haec familia linguarum ad aliam familiam linguarum pertinere non scitur, qua re una ex primariis mundi familiis linguarum est.[6] Primus fons litterarum in lingua Kartveliana est inscriptiones Bir el Qutt in lingua Georgiana, Asomtavruli scripto Georgiano antiquo in monasterio Georgiano prope Bethleem perscriptae,[7] quae ab anno 430 supersunt.[8] Scriptum Georgianum est systema scribendi ad omnes linguas Kartvelianas scribendas adhibitum, sed lingua Lazica in Turcia etiam scripto Latino scribitur.

Nexus interni

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Caucasian languages Encyclopædia Britannica.
  2. Laks 2008:46.
  3. Boeder 2002:3.
  4. Languages of Israel
  5. Commentarius de linguis Kartvelianis in Ethnologue.
  6. Dalby 2002:38.
  7. Lang 1966:154.
  8. Hewitt 1995:4.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Boeder, W. 2002. Speech and thought representation in the Kartvelian (South Caucasian) languages. In Reported Discourse: A Meeting-Ground of Different Linguistic Domains, ed. T. Güldemann et M. von Roncador, 3–48. Typological Studies in Language, 52. Amstelodami et Philadelphiae: Benjamins.
  • Boeder, W. 2005. The South Caucasian languages. Lingua 115(1-2):5-89.
  • Dalby, Andrew. 2002 Language in Danger: The Loss of Linguistic Diversity and the Threat to Our Future. Novi Eboraci: Columbia University Press.
  • Delshad, F. 2010. Georgica et Irano-Semitica [Theodisce]. Wiesbaden.
  • Fähnrich, Heinz. 2002. Kartwelische Wortschatzstudien. Ienae: Friedrich-Schiller-Universität.
  • Fähnrich, Heinz, et Z. Sardzhveladze. 2000 Dictionarium Etymologicum Linguarum Kartvelianarum [Georgice]. Tifli.
  • Gamkrelidze, T. 1966. A Typology of Common Kartvelian. Language 42(1):69-83.
  • Gamkrelidze, T., et V. Ivanov. 1995. Indo-European and the Indo-Europeans: A Reconstruction and Historical Analysis of a Proto-Language and a Proto-Culture. 2 vol. Berolini et Novi Eboraci: Mouton de Gruyter.
  • Hewitt, B. G. 1995. Georgian: A Structural Reference Grammar. John Benjamins Publishing. ISBN 978-90-272-3802-3.
  • Kajaia, O. 2001. Dictionarium Megreliano-Georgiano [Georgice]. Vol 1. Tifli.
  • Kartozia, G. 2005. Lingua Laz language et eius locus in systemate linguarum Kartvelianarum [Georgice]. Tifli.
  • Klimov, Georgius. 1964. Dictionarium Etymologicum Linguarum Kartvelianarum [Russice]. Moscuae.
  • Klimov, Georgius. 1994. Einführung in die kaukasische Sprachwissenschaft. Hamburgi: Buske.
  • Klimov, Georgius. 1998. Etymological Dictionary of the Kartvelian Languages. Berolini: Mouton de Gruyter. ISBN 3-11-015658-X.
  • Klimov, Georgius. 1998. Linguae Mundi: Linguae Caucasicae [Russice]. Moscuae: Academia.
  • Lang, D. M. 1966. The Georgians. Novi Eboraci: Praeger/
  • Laks, Bernard. 2008. Origin and Evolution of Languages: Approaches, Models, Paradigms. Equinox.
  • Ruhlen, Merritt. 1987. A Guide to the World’s Languages, Vol. 1: Classification. Stanfordiae: Stanford University Press.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]