Larius lacus

Larius^[1] seu Comacenus lacus^[2] (Italiane Lago di Como), in Langobardia iacens, provincias Novocomensem et Leucensem disterminat. Ex Italicis lacubus praealtissimus, sed post Benacum et Verbanum spatio tertius est.

Saeculo octavo, Paulus Diaconus, eruditus Langobardus, Latine scripsit:

Ordiar unde tuas laudes, o maxime Lari?

Munificas dotes ordiar unde tuas?

Saeculo undevicensimo, Alexandri Manzoni liber Promissi Sponsi, sic Italiane incipit:

Quel ramo del lago di Como, che volge a mezzogiorno, tra due catene non interrotte di monti, tutto a seni e a golfi, a seconda dello sporgere e del rientrare di quelli, vien, quasi a un tratto, a ristringersi, e a prender corso e figura di fiume, tra un promontorio a destra, e un'ampia costiera dall'altra parte.

Quae verba significant:

Hic bracchius Larii qui ad meridione vertit, intra duo catenas montum ininterruptas, cunctum sinis et gulfis, secundum eminentiam et contractionem ipsorum, advenit ad quasi repentine restringendum et ad cependum cursum et figuram fluminis, intra promunturium dextera et opposite latam oram.

Lacui adiacens est clara abbatia Prioratus Pionae.

Liernia, olim pars municipii Varenae, hodie habetur unus e vicis praestantissimis ad Lacum Comensem, notus propter secretum suum et propter adtractionem hominum ex mundo spectaculi et jet set, cum nonnullis villis quarum pretium usque ad 110 milliones euronum pervenire potest.

Hydronyma lacūs

Lacus hydronyma habet^[3]:

Larius, Cumanus lacus, Comacenus lacus, Comensis lacus, Cumis lacus, Largio lacus, Largionis lacus, Larii lacus, Larius lacus, Novocomensis lacus'.

Geographia

Larius lacus formam y (ypsili) subversae habet et in tres bracchios divisus est: Altus Larius aquilonaris, Novi Comi ramus inter meridiem et occasum solis atque Leuci ramus inter meridiem et orientem solem est; Addua a septentrionibus in Larium lacum influit et apud Leucum etiam emissarium est. Salubres loci aestivae hibernaeque sedes sunt et lacus navigatio grata est.

−3 (maximum dubium) Latinitas huius paginae maxime dubia est. Corrige si potes. Vide {{latinitas}}.

Flumina imissaria

Addua et altera

Flumen emissarium

Addua

Historia

Die 28 Aprilis 1945 Iulini "di Mezzegra" (Giulino di Mezzegra) vici Lario Lacui adiacentis Benitus Mussolini supplicio affectus est.

Notae

↑ Memorie spettanti alla storia, al governo ed alla descrizione della città, e della campagna di Milano, ne' secoli bassi, Volume 9 (Google eBook) conte Giorgio Giulini, Stamperia di G. Bianchi, 1760
↑ "Comacenus lacus: lac de Côme" (p. 346 apud Google Books)
↑ J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z)

Bibliographia

Giovanni Cetti, Il pescatore del Lario. Comi, 1862 Textus
Gaspare Rebuschini, Storia del Lago di Como e principalmente della parte superiore di esso detta le Tre-Pievi. 2 voll. Mediolani: Vincenzo Ferrario, 1822-1823 vol. 1 vol. 2 apud Internet Archive

Nexus externi

Vicimedia Communia plura habent quae ad Larium lacum spectant.

Situs geographici et historici: Locus: 46°0′0″N 9°16′0″E • OpenStreetMap • GeoNames • Thesaurus Getty • Pleiades • Commentatio Theodisce, Francogallice, Italice apud Lexicon historicum Helveticum • Store norske Lexikon • Treccani • Большая российская энциклопедия

[1] Memorie spettanti alla storia, al governo ed alla descrizione della città, e della campagna di Milano, ne' secoli bassi, Volume 9 (Google eBook) conte Giorgio Giulini, Stamperia di G. Bianchi, 1760

[2] "Comacenus lacus: lac de Côme" (p. 346 apud Google Books)

[3] J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z)

[1]

[2]

[3]