Ise Magnum Templum

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Templum Naikū

Ise Magnum Templum (Iaponice:伊勢神宮 Ise Jinjū) est maximum et sacrissimum templum Shintonis situ in Ise-shi (Mieum).

Ise Templum ex duobus templis constat. Quorum unum est Gekū(外宮) quod Toyouke no Ōmikami (豊受大御神), dea alimenti sacrat. Alter est Naikū(内宮) quod Amaterasu, dea solis sacrat.

Origine in historia Iaponiae, ante decimum Imperatorem Sujin, sanctuarium Amaterasu in domo regia. Sed quod causa calamitatium irae deae putatur, Imperator Sujin filiam suam sanctuarium pres Monte Miwa[1] sacrare dixit aetate 6 Sujin (anno 3). Deinde, undecimus Imperator Suinin suam filiam, Yamatohime no Mikoto(倭姫命) optimum locum santuarii quare et sacrare dixit. Post peregirinationem longuam, in regione Ise, apud oraculum quod Ameterasu illam dixit[2], locu praesente deitas Amaterasu sedes stat aetate 25 Suinin. Ex Saeculo VII[3]adhuc hodie, Templum quoque XX anno recreatur cum rite Shintonis Sengū (Iaponice:遷宮). Novissimum Sengū die 2 et 5 Octobris 2013 incedit.

Apud Ise Templum, 125 sub-templi attibunt, inter ea, 14 vice-templi Betumiya (Iaponice:別宮), et Sessya (Iaponice:摂社), Massya (Iaponice:末社) et Shokansya (Iaponice: 所管社)[4]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Iaponice:笠縫巴 apud 三輪山, ubi hodie hibara-jinjya (in Nara)
  2. "是神風伊勢国 則常世重波帰國也 傍国可憐國也 欲居是國" ex Nihon Shoki Liber VI (Latine:Hae natio Ise ubi ventus divine fluet, undas multas ex pardiso venire fas est. regio elegans est. volo hanc regionem residere.)
  3. Anno 690, aetas Imperaticis Zito Tenno putatur.
  4. Aaedes templi minores ad Magnum Templum attribut.

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]