Iocasta

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Iocasta (Graece: Ἰοκάστη) fuit in mythologia Graeca regina Thebarum et filia Menoecei. Creon fuit frater illius. Iocasta fuit mater atque etiam uxor Oedipodis. Liberi/ nepoti eorum fuerunt Antigone, Ismene, Polynices, et Eteocles.

Primum coniungium[recensere | fontem recensere]

Laius Iocasten in matrimonium duxit et ei puerum gessit, Oedipus nomine. Laio oraclum dixerat filium eius interfectorem eius futurum esse. Laius atque Iocasta igitur deseruerunt puerum. Sed Oedipus, adoptatus ab Corinthi rege et regina, vixit et posterius desiderans praedictum (patrem occidet et matrem in matrimonium ducet) effugere ad Thebas redivit. Dum illuc ambulabat, insciens Oedipus senem, qui vere pater fuit, occidit. Iocasta filium iam vivere nescivit .

Secundum coniungium[recensere | fontem recensere]

Oedipus Thebas venit et explicata aenigmate Sphingis eam occidit. Praemium Iocastam, reginam Thebanae, duxit. Iocasta autem fuit mater illius, sed omne insciente beate viverunt.

Marito secundo Iocasta quattor liberos peperit: Antigone, Ismene, Polynices, et Eteocles.

Post inventum et mors[recensere | fontem recensere]

Multos post annos, Thebae peste oppressae sunt. Ut urbs sanaretur, vera historia Oedipodi evulgata est. Iocasta dedidit praedictum verum esse et interfectori mariti primi et filio se nupsisse. Sophocles scribit veritate evulgata Iocastam se interfecisse:

Χορός: ὦ δυστάλαινα, πρὸς τίνος ποτ᾽ αἰτίας;

Ἐξάγγελος: αὐτὴ πρὸς αὑτῆς.

Sophocles, Oedipus Tyrannus 1236-7

Sed alii poetae scribunt longe vixisse. Exempli gratia, in Thebaidi Statii, Iocasta vivit et conspicit bellum inter Polynicem et Eteoclem, Thebas et Argos. Mendicat filios pacem facere:

nupsi equidem peperique nefas, sed diligo tales


(a dolor) et uestros etiamnum excuso furores

Statius, Thebaid VII, 514-5

sed pugnant et se occidunt.

Post bellum, frater Creon imperium cepit.

Fontes antiqui[recensere | fontem recensere]

Homer, Odyssea Liber XI, 271

Seneca, Phoenissae, Oedipus

Sophocles, Oedipus Tyrannus

Statius, Thebaid praesertim Liber VII