Genus sanguinis

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Esculaap4.svg
Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.
Systema sanguinis generis ABO secundum praesentiam antigeni in erythrocyto.

Genus sanguinis[1] adhibetur ad describendum sanguinem singularis hominis secundum duas rationes: praesentiam aut absentiam antigeni hereditarii in superficie erythrocyti (id est, cellae rubrae sanguinis). Plurima sanguinis genera sunt glycoproteinum in natura, aliquanto geneticum stabile, aliqui reperti pluribus speciis mammaliarum in eadem forma. Aliis cuius modi antigena sunt proteina mediocra, carbohydrata etc. Numerum 30 systemata genorum sanguinarum humanorum recognoscuntur ab International Society of Blood Transfusion (ISBT)(licet latine Societatis Sanguinis Transfusionis).

Austrianus Karl Landsteiner [2] habetur inventor "systema AB0", ob rem, recepit Nobel Praemium in 1930. Tamen Cechianus Jan Jansky etiam idem descripsit systema in 1907, videtur, libere opere Landsteiner. Genus AB (IV) etiam libere descriptum est in 1907 a Decastrello et Sturli.

Systema ABO[recensere | fontem recensere]

Transfundentibus sanguinibus maxima refert systema ABO. Coniuncta anticorpores (Anglice antibody)anti-A et anti-B solent esse immunoglobulin M, abbreviatur IgM. Anticorpora ABO IgM paritae sunt in primis annis vitae consuefaciendo materiis circumiecti eiusmodi cibus, bacteria et virus. O in ABO fere dicitur cifra (zerum) in aliis linguis.

Systema Rh[recensere | fontem recensere]

Systema Rh secunda maxima refert transfundentibus cum 50 antigeneribus cuis maximi momenti antigeneris Rh est D antigen quia admodum videtur provocare responsum systema immunitatis ex quinque Rh antigeneneribus. Rh est abbrevatio "Rhesus" derivatur ex quodam simia Macaca mulatta, Anglice Rhesus macaque.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Reijo Pitkäranta, Lexicon Finnico-Latino-Finnicum. Helsinki: WSOY, 2001; Ebbe Vilborg, Norstedts svensk-latinska ordbok. Andra upplagan. Norstedts akademiska förlag, Stockholm, 2009.
  2. Landsteiner K. Zur Kenntnis der antifermentativen, lytischen und agglutinierenden Wirkungen des Blutserums und der Lymphe. Zentralblatt Bakteriologie 1900; 27:357-62.(Germanice)