Electroencephalogramma

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Esculaap4.svg
Cave: notitiae huius paginae nec praescriptiones nec consilia medica sunt.
Electroencephalogramma cum complexibus spike and wave (dextra) in morbo comitiali.

Electroencephalogramma (EEG) est descriptio graphica industria electrica cerebri. Non invasivus methodus electrophysiologicus electroencephalographia vocatur, apparatus cum quo EEG deducitur instrumentum electroencephalographum.

Curvae electroencephalogrammae conductoribus ad capitis cutem affixis nascuntur. Numerus velut locus conductorum EEG conventione systematis 10/20 sancti sunt, quapropter investigationes et interpretationes ubilibet aeque tractantur.

Electrocardiogramma diagnosis morborum comitialum velut perturbationum somni magnum momentum habet.

Interpretatio electroencephalogrammae[recensere | fontem recensere]

Electroencephalogramma methodus graphicus actionum electricarum cerebri imprimis contemplatione diversorum undarum fit. Undae electroencephalogrammae secundum frequentias, amplitudines et formas multiplices sunt. Investigans EEG se inter undas normales et non normales distingui oportere significat.

Typi undarum elementa generalia[recensere | fontem recensere]

Frequentia Nomen EEG Significatio
> 40 Hz gamma
Eeg gamma.svg
13–39 Hz beta
Eeg beta.svg
interdum medicamenta ut grex benzodiazepinorum rhythmus beta generet
7–13 Hz alpha[1]
Eeg alpha.svg
rhythmus normalis, in senectute tardius (saepe 7.5 - 9 Hz)
4 – 7 Hz theta
Eeg theta.svg
0.5–4 Hz delta
Eeg delta.svg

Nexus interni

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Lopes Da Silva FH, Vos JE, Storm Van Leeuwen W (1977). "The cortical source of the alpha rhythm". Neurosci Lett 76: 237-41 

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Schomer DL, Lopez Da Silva FH (2018). Niedermeyer's Electroencephalography: Basic Principles, Clinical Applications, and Related Fields. Lippincott Williams.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]