Jump to content

Corpusculum Pacinianum

E Vicipaedia
Diagrammaticus sectionalisque cutis aspectus (Anglice).

Corpusculum Pacinianum est in cute terminus nervorum qui pressum motumque frequentiarum rapidarum sentiunt et unum e quattuor maioribus mechanoreceptorii generibus.

De structura

[recensere | fontem recensere]

Physiologiā corpusculis Meissnerianis similia, corpuscula Paciniana sunt cellulis Merkelianis et corpusculis Meissnerianis maiora et pauciora [1] (in manu inter 10 et 15% receptoriorum versus 25% Merkelianorum et 40% Meissnerianorum). Praeterea in derme profundo aut in hypoderme posita sunt.

Omne corpusculum Pacinianum est ovatum, circa 1 mm longum. Totum corpusculum abs corio texturae conectivae involvitur. Ei sunt 20 ad 60 lamellae concentricae fibrata textura conectiva et fibroblastis compositae, materie gelatinosa separatae. Lamellae sunt tenuissimae planaeque cellulae Schwanniae modificatae. In medio corpusculo est bulbus interior, cavum liquore plenum, et singulo axoni myelinizato adferenti terminus nervosus nudus.

De functione

[recensere | fontem recensere]

Illae fibrae adaptationis celeris sunt: quocirca a stimulis permanentibus non moventur sed tantum a mutatis. Corpuscula Paciniana maiores pressionis frequentiaeque mutationes systemati nervoso centrali nuntiant. Deformatio in corpusculo pressione effecta potentias actionis canalibus iontis natrii in membrana axonis aperiendis generat. Ob crassitudinem tegumenti corpuscula Paciniana vibrationibus magnae frequentiae respondent inter 5 et 1000 Hz sed optime circa 200 Hz (versus 5 Hz in Merkelianis complexibus et 50 Hz in Meissnerianis).

Corpusculum Pacinianum pro suo repertore, Philippo Pacini, anatomico Italico, appellatur. Vox corpusculum Golgi-Mazzoni (ab organo Golgi distinctum) adhibetur ad structuram similem, solum in extremis digitis inventam, describendam.

  1. ↑ Kandel, Schwartz, et Jessell (2000)

Plura legere si cupis

[recensere | fontem recensere]

Nexus externus

[recensere | fontem recensere]