Consonans bilabialis

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search

Consonans bilabialis est articulatae vocis segmentum sive phonum, quod ita pronuntiatur, ut aëris impetus labiorum angustiis aut plena clausura impediatur. Lingua Latina has habet consonantes bilabiales tres: [p], [b], [m].

Bilabiales copia consonantium labialium continentur.

IPA Descriptio Specimen
Lingua Orthographia IPA Sensus
m Nasalis bilabialis Latina mas [ma:s]
p Muta bilabialis surda Latina puer [puɛr]
b Muta bilabialis sonora Latina bellum [bɛllum]
ɸ Fricativa bilabialis surda Ainuana fuchi (フチ) [ɸu̜tʃi] 'avia'
β Fricativa bilabialis sonora Hispanica lobo [loβo] 'lupus'
ʙ Consonans bilabialis tremulans Pirahana kaoáíbogi [kàò̯áí̯ʙòˈɡì] 'malus spiritus'
ʘ Consonans bilabialis avulsiva ǃXóõ[1] ʘàa [ʘàa] 'infans'

Nota[recensere | fontem recensere]

  1. Loquela orientalis. Traill, Anthony (1985) Phonetic and phonological studies of "ǃXóõ" Bushman. Hamburg: Helmut Buske. ISBN 3871186694.

Nexus interni