Aulus Postumius Albinus

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search

Aulus Postumius Albinus (natus saeculo 3 aut 2 a.C.n., mortuus post annum 146 a.C.n.) vir publicus atque rerum gestarum scriptor Romanus fuit.

Gens[recensere | fontem recensere]

Pater eius Aulus Postumius A.f. Albinus Luscus anno 180 a.C.n. consul erat.

Cursus honorum[recensere | fontem recensere]

Anno 168/167 a.C.n. tribunus militum expeditioni contra Persem regem Macedonum interfuit atque deinde regem captum custodiebat[1]. Anno 155 praetor senatum convocabat, qui legationem philosophorum Graecorum audiret[2] atque, ne obsides Achaeicos liberarentur, adeptus est[3]. Anno 154 a.C.n. cum aliis legatus ad reges Prusiam II et Attalum II missus est, ut pacem inter eos componeret[4]. Anno 151 una cum Lucio Licinio Lucullo ita acriter dilectum habuit, ut tribuni plebis consules comprehendebant[5]. Anno 146/145 Xvir Achaeam provinciam instituit[6].

Rerum gestarum scriptor[recensere | fontem recensere]

Postumius a pueritia fautor linguae Graecae fuit, carmen nobis ignotum[7] atque historias hac lingua composuit[8]. Haec opus a Roma condita ad usque tempus Postumii pertinuisse creditur, sed fragmenta pauca tantum ad nos pervenerunt.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Titus Livius, Ab urbe condita XLV 28,11
  2. Marcus Tullius Cicero, Academica II 137
  3. Polybius, Historiae XXXIII 1,1-8
  4. Polybius XXXIII 13,4-7
  5. Titus Livius, Periochae XLVIII
  6. Marcus Tullius Ciero, Epistulae ad Atticum, XIII 32,3
  7. Polybius, Historiae XXXIX 1,4
  8. Marcus Tullius Cicero, Brutus 81; Academica III 137; Aulus Gellius, Noctes Atticae XI 8,2-3


Antecessores:
Lucius Valerius Flaccus et Marcus Claudius Marcellus III
Consul
151 a.C.n.
cum
Lucio Licinio Lucullo
Successores:
Titus Quinctius Flamininus et Manius Acilius Balbus