Ö

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Scriptura Latina: series paginarum brevium
Littera A
Abecedarium canonicum A • B • C • D • E • F • G • H • I / J • K • L • M • N • O • P • Q • R • S • T • U / V / W • X • Y • Z
Litterae coniunctae et intercalares & • Ä • Å • Æ • Ç • Ħ • Ñ • Ö • Œ • Ü

Ö est littera in nonnullis alphabetis adhibeta, praesertim ad vocales anteriores rotundatasque [ø] vel [œ] notandas aut ad diaeresin duarum vocalium indicandas. Exempla sunt vocabulum Theodiscum können [ˈkœnən] et vocabulum Batavum coördinatie [koɔrdiˈnatsi].

Ex linguis Germanicis septentrionalibus, ö in abecadariis Suecico, Islandico et Nordico adhibetur, sed Dani et Norvegici littera ø pro eodem sono utuntur.

Duo puncti Theodisce Umlaut appellatur, ex processu phonologico Umlaut, et Francogallice tréma, ex vocabulo Graeco τρῆμα.

Nexus interni[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]