Via Serica

E Vicipaedia
(Redirectum de Via Sericaria)
Salire ad: navigationem, quaerere
Tabula geographica Viam Sericam aliasque commercii vias lineis rubris monstrat
Caravana iter super Viam Sericam anno 1380 facit.

Via Serica,[1][2] vel fortasse Via Sericaria[3][4] fuit reticulum viarum vel itinerum mercatoriorum ab Europa meridiana per Orientem Proximum et Asiam Mediam usque ad Sinas pertinens, qua merces pretiosae, imprimis serica, transvehebantur. Nomen a Seidenstraße nomine Theodisco deducitur, quo Ferdinandus de Richthofen, geographus Germanicus, hanc viam anno 1877 appellavit.[5]

Vide etiam[recensere | fontem recensere]

Adnotationes[recensere | fontem recensere]

  1. "Khamil, transcrit en chinois Ha-mi [哈蜜], à l'est du Sinkiang (Turkestan chinois), fut longlemps la dernière étape de la Route de la Soie (Via serica) avant d'entrer dans le monde chinois (province de Kansouh)." Taiwan aujourd'hui.
  2. Herimannus Novocomensis, "De via serica saeculi XXI" in Ephemeris (10 Maii 2009)
  3. Haec appellatio a Vicipaediano e lingua indigena in sermonem Latinum conversa est. Extra Vicipaediam huius locutionis testificatio vix inveniri potest.
  4. De verbo subst. et adiect. "sericarius" (sericorum textor; ad confectu et mercatu sericorum pertinens) vide: "Sericarius" in Charlton T. Lewis, Carolus Short, A Latin dictionary (Oxonii, 1879) textus; "negotiator seriacarius" apud CIL 14, 02793; "Sericarius" in Carolus Du Cange et al., Glossarium mediae et infimae Latinitatis (Novioriti: Favre, 1883-1887); versio interretialis
  5. Ferdinandus von Richthofen, "Bemerkungen zu den Ergebnissen von Oberstleutenant Prschwalskys Reise nach dem Lop-nor und Altyn-tag," Verhandlung d. Gesellschasft f. Erdkunde (Berolini) 5 (1878): 121–143.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Viam Sericam spectant.


David's face Haec stipula ad historiam spectat. Amplifica, si potes!

Roman numeral 10000 CC DD.svg