Helichrysus

Helichrysum
Helichrysum sanguineum
Taxinomia
Regnum:	Plantae
(inordinata):	Angiospermae
(inordinata):	Eudicotyledones
(inordinatus):	Asteridae
Ordo:	Asterales
Familia:	Asteraceae
Subfamilia:	Asteroideae
Tribus:	Gnaphalieae
Genus:	Helichrysum Mill., 1754
Species
Helichrysum arenarium Helichrysum foetidum Helichrysum italicum Helichrysum petiolare Helichrysum sanguineum

Helichrysum sive heliochrysus (e Graeco, ἑλίχρυσος) est planta aromatica, Italiae autochthon, nota etiam in medicina, ut dicit Plinius:

Helichrysum alii chrysanthemon vocant: ramulos habet candidos, folia subalbida, habrotono similia, ad solis repercussum aureae lucis in orbem veluti corymbis dependentibus, qui numquam marcescunt; qua de causa deos coronant illo, quod diligentissime servavit Ptolemaeus Aegypti rex. nascitur in frutectis. ciet urinas e vino pota et menses. duritias et inflammationes discutit, ambustis cum melle inponitur. contra serpentium ictus et lumborum vitia bibitur. sanguinem concretum ventris aut vesicae absumit cum mulso. folia eius trita trium obolorum pondere sistunt profluvia mulierum in vino albo. vestes tuetur odore non ineleganti.

– Plinius, Naturalis historia 21.168

Fontes antiqui

Helichrysum italicum

• Plinius, Naturalis historia 21.65, 66, 168.
• Dioscorides, Materia medica 4.57.

Nexus externi

• De planta
• De utilitate plantae
• De oleo essentiali