Fretum Siculum

E Vicipaedia
(Redirectum de Siculum fretum)
Salire ad: navigationem, quaerere
Siculum fretum ex aere (NASA), imago nominibus praedita.
Obsoletum pylon? electricitatis (Italiane: Torre Faro) in Siciliano Siculi freti latere.
Italia australis antiqua

Fretum Siculum[1][2][3][4] seu Fretum Messanae[5] (alia nomina: Fretum Mamertinum et cetera, vide Nomina latina) (Italiane: Stretto di Messina ; Sicule: Strittu di Messina), est fretum angustum inter extremum Siciliae orientem et extremum Calabriae Novae meridiem in Italia meridiana situm. Id maria Tyrrhenum et Ionium coniungit, intra medium Mare Mediterraneum.

Nomina latina[recensere | fontem recensere]

Fretum Siculum hodie etiam Fretum Messanense vel Fretum Messanae appellatur; alia nomina sunt[5]: F. Scyllaeum, F. Scyllae, F. Charybdis, F. Rheginum, F. Siciliense, F. Mamertinum, F. Tyrrhenicum, F. Tuscum, F. Etruscum; etiam Ianua Maris Ionii[6] sive Mamertum[3] appellatum.

Loci[recensere | fontem recensere]

Nexus interni

Alia coepta Vici[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Fretum Siculum spectant.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. W. Hazlitt, The Classical Gazetteer (1851) textus
  2. DIZIONARIO ITAINO OLIVETTI - Latino-Italiano
  3. 3.0 3.1 A. Chiusole, Il mondo antico, moderno, e novissimo, ovvero Breve trattato (Venetiarum: G. B. Recurti, 1749)
  4. Orbis sacer et profanus illustratus. Pars prima [-secunda ... Auctore p. Francisco Orlendio: Pars secunda Europam complectens. Volumen primum in quo de Italia, ejusque provinciis, Pedemontio, Liguria, Insubria, Venetia, et ditione Pontificia opus Ecclesiasticæ, et profanæ historiæ ... Auctore p. Francisco Orlendio .. Francesco Orlandi, typis Bernardi Paperini s.r.c. magnae principis viduae ab Etruria. Prope ecclesiam Divi Apollinaris, sub signo Palladis, & Herculis, 1731 - 806 pagine]
  5. 5.0 5.1 Li Monti, Caverne, Promontorij, Golfi, Liti, Porti, Fiumi, Fonti, Stagni, Laghi, Paludi, Scogli, Penisole, ad Isole adjacenti (etc.), Volume 1 Cichè, Francesco, 1708
  6. Hazlitt, The Classical Gazetteer, p. 317.


Terra Haec stipula ad geographiam spectat. Amplifica, si potes!