Fretum Siculum

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Despectus Freti Siculi ex caelo a NASA captum.
Illustratus Italiae antiquae in austro.

Fretum Siculum[1][2][3][4] (alia nomina: Fretum Mamertinum, Fretum Messanae[5] et cetera, vide Nomina Latina; Italiane: Stretto di Messina; Sicule: Strittu di Messina), est fretum angustum inter extremum Siciliae orientem et extremum Bruttii meridiem in Italia meridiana situm. Maria Tyrrhenum et Ionium coniungit, intra medium Mare Mediterraneum.

Nomina Latina[recensere | fontem recensere]

Fretum Siculum hodie etiam Fretum Messanense vel Fretum Messanae appellatur. Alia nomina sunt[5]: F. Scyllaeum, F. Scyllae, F. Charybdis, F. Rheginum, F. Siciliense, F. Mamertinum, F. Tyrrhenicum, F. Tuscum, et F. Etruscum. Nominibus Ianua Maris Ionii[6] vel Mamertum[3] etiam appellatum.

Loci[recensere | fontem recensere]

Fontes[recensere | fontem recensere]

Nexus interni[recensere | fontem recensere]

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Fretum Siculum spectant.

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. W. Hazlitt, The Classical Gazetteer (1851) textus
  2. DIZIONARIO ITAINO OLIVETTI - Latino-Italiano
  3. 3.0 3.1 A. Chiusole, Il mondo antico, moderno, e novissimo, ovvero Breve trattato (Venetiarum: G. B. Recurti, 1749)
  4. Orbis sacer et profanus illustratus. Pars prima [-secunda ... Auctore p. Francisco Orlendio: Pars secunda Europam complectens. Volumen primum in quo de Italia, ejusque provinciis, Pedemontio, Liguria, Insubria, Venetia, et ditione Pontificia opus Ecclesiasticæ, et profanæ historiæ ... Auctore p. Francisco Orlendio .. Francesco Orlandi, typis Bernardi Paperini s.r.c. magnae principis viduae ab Etruria. Prope ecclesiam Divi Apollinaris, sub signo Palladis, & Herculis, 1731 - 806 pagine]
  5. 5.0 5.1 Li Monti, Caverne, Promontorij, Golfi, Liti, Porti, Fiumi, Fonti, Stagni, Laghi, Paludi, Scogli, Penisole, ad Isole adjacenti (etc.), Volume 1 Cichè, Francesco, 1708
  6. Hazlitt, The Classical Gazetteer, p. 317.


Terra Haec stipula ad geographiam spectat. Amplifica, si potes!