Roman numeral 10000 CC DD.svg
Latinitas inspicienda

Semitae

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Tabula distributionis linguarum Semiticarum.
Tabula distributionis linguarum Semiticarum circa saeculum primum.
Divisio orbis terrarum inter Sem, Cham et Iafeth: tabula geographica ex editione principe Etymologiarum Isidori Hispalensis, 1472

Semitae[1][2] (ab Hebraico שם, Sem, persona biblicus) in linguistica et ethnologia sunt homines qui vernaculis certae familiae linguarum in Asia Occidentali (Medio Oriente) linguis utebantur. Hae linguae creverunt et ad Asia Minorem, Africam Septentrionalem, Cornu Africae, et Maltam extenditae sunt, et nunc linguae Semiticae una appellantur. Hae linguae antiqua et recentiora comprehendunt genera Ahlamu; Accadia (inter quam dialecti Assyrianae et Babylonianae); Amharica; Amalekite; Ammonita; Amorita; Arabica; Aramaica/Syriaca; linguae Chananaeae (Phoenicia, Punica vel Carthaginiana et Hebraica); Assyriana; Chaldeana; Eblaita; Edomita; Aethiopica; Arabica Vetus Meridiana; linguae hodiernae Arabicae Meridianae; Melitensis; Mandaica; Moabitica; lingua Protosinaitica; Suteana; Syriaca; Tigre et lingua Tigrinya; et Ugaritica.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Warning icon.svg Fons nominis Latini desideratur (addito fonte, hanc formulam remove)
  2. "Progenies Sem" (f. 33v apud Google Books); "filii Sem" e pluribus fontibus citari potest

Nexus interni

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Semiticos spectant.