Roman numeral 10000 CC DD.svg
Latinitas inspicienda

Regulus (Saint-Exupéry)

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Vide etiam paginam fere homonymam: Regulus


Statua reguli in Hakone, Iaponia.

Le Petit Prince (Latine Regulus vel Regunculus) est fabula celeberrima anno 1943 publicata a Gallico aviatore et scriptore Antonio de Saint-Exupery, qui eam scripsit cum Novum Eboracum visitaret.

Tantum liber videtur puerilis, sed in eo gravissimae inveniuntur meditationes de vita et de amicitia. Saint-Exupery se fingit errantem per desertas regiones in Sahara ubi extraterrestrem invenit Regulum, qui totaliter humanus videtur. In colloquiis eorum auctor plasmat meditationes de stultitia humana et de simplicibus veritatibus quas pueri noscunt et homines obliviscuntur cum in aetate crescunt. Notissima est in fabula repugnantia inter puerum adultorumque vitae visiones.

Fabulae summa in vulpeculae sententia continetur: "Animo tantum bene cernimus. Quæ plurimi sunt, oculis cerni non possunt." Sunt etiam notissimae hae sententiae: "Nam quem semel mansuevisti, quidquid ei postea accidit, perpetuo meriti tuo accidit." et "Propter operam rasae tuae frustra praebitam rosa tua tanti est.".

Liber qui Gallice inscribitur Le Petit Prince in 160 linguas redditus est eiusque 50 000 000 exemplarium vendita sunt.

In sermonem Latinum translatus est et anno 1961 publicatus ab Augusto Haury (Vesoul 1910 - Lugduni 2002) sub titulo Regulus, vel Pueri soli sapiunt. Imagines nonnullae fabulam comitantur.

Argumentum[recensere | fontem recensere]

Incipit pars argumentorium quodam finis fabulae allegoriae prodere potest.

Regulus parvam habitat stellam errantem, Asteroidem B612, ubi tres sunt vulcani (activi duo et unus dormiens) et rosa. Dies agit stellam curans et arbores adansonias eradicans, quae quotidie nascuntur illic et, si crescerent, asteroidem disrumperent. Una autem die Regulus relinquit asteroidem ad universum visitandum et in stellas alias advenit. Quemque habitat planetam persona qui probat, modo proprio, quantam stultitiam adultos homines cumulare, sicut:

  • Rex, qui se putat stellas gubernare quia iubet facere quae stellae quoquo modo facerent.
  • Gloriosus, qui omnibus miratus volit esse (quamquam solus vivit) et tantum laudes audit.
  • Potator, qui bibit ad verecundiam bibendi negligendam.
  • Negotiator, qui est semper operosus in ratione stellarum quas putat esse suas. Volit cum eis alias stellas emere.
  • Curator lychno publico, qui asteroidem habitat ubi dies noctesque brevissimae sunt et quoque momento lucernas incendet et exstinguit et numquam a labore requiescit. Unicus est homo animae bonae quem Regulus invenit.
  • Geographus, qui agit vitam tabulas describens sed numquam scrinium relinquit ad locos explorandos.

Editiones[recensere | fontem recensere]

  • Antonius a Sancto Exuperio scripsit et ipse picturis ornavit, Regulus, vel Pueri soli sapiunt, qui liber «Le Petit Prince» inscribitur ab Augusto Haury in Latinum conversus, Lutetiae, edidit Fernandus Hazan, [1961]

Nexus interni


Nexus externi[recensere | fontem recensere]