Phänomenologie des Geistes

E Vicipaedia

Phänomenologie des Geistes ('Studia rerum mentis') est liber philosophicus a G. W. F. Hegelio scriptus et anno 1807 prolatus. Opus theoriam ponit mentis vel spiritus (Theodisce Geist) quae originem potentiae actionis humanae tractat more dialecticae nomine phaenomenologiae. Hoc magnum opus Hegelianum Carolum Marx et philosophos nostrae aetatis movit.

Forma libri[recensere | fontem recensere]

  1. Cogitatio sensiva
  2. Perceptio
  3. Potentia et intellectus
  4. Conscientia sui, (dialectica inter dominum et servum quod a labore servus per pugnam trocem libertatem adipiscitur.)
  5. Cogitatio et veritas rationis
  6. Spiritus
  7. Religio (ubi philosophia et psychologia religionis tractantur.)
  8. Absoluta scientia

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  1. Editio princeps
  • System der Wissenschaft, von Ge. Wilh. Fr. Hegel. Theil 1: Die Phänomenologie des Geistes, Bambergae et Heliopoli 1807 editio digitalis