La vita è bella (pellicula)

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
La Vita è Bella
Vita est venusta
1997
Moderator:
Robertus Benigni
Factor:
{{{Producer}}}
Scriptor:
Robertus Benigni
Vincentius Cerami
Primi Actores:
Robertus Benigni
Nicoletta Braschi
Georgius Cantarini
Iustinus Durano
Compositor:
Nicolaus Piovani
Duratio:
116 min.
Lingua:
Italiana, Theodisca, Anglica


Vita venusta est (Italiane: La vita è bella) est pellicula Italiana anno 1997 divulgata. Pellicula ducta est et una cum Vincentio Cerami scripta a Roberto Benigni, qui etiam princeps histrio pelliculae est.

Synopsis[recensere | fontem recensere]

Anno 1939. Guidus Aurifex (Italiane: Guido Orefice), iucundus Iudaeus iuvenis, in Arretium pervenit; in suburbiis iuvenem magistram, cui nomen est Dora, cognoscit et ea inflammatur. Posthac in domo avunculi Aelisei, famulorum ducis optimae cuiusdam tabernae, confert quia famulus fieri vult. Etiam cognoscit Rodolphum, unum ducum Fascisticae Factionis Arretii, qui non Guido gratus est ob arrogantiam superbiamque suam.

Nonnullis interiectis diebus Guidus iterum Doram convenit et eam ducturam uxorem a Rodolpho esse cernit; postridie Guidus Dorae confiterit se eam amare et brevi tempore transito Dora Guidusque matrimonio se iungunt. Nascitur igitur puer Iesus (Italiane: Giosuè) appellatus.

Anno 1945. Post annos sex familia felicissima est sed olim milites Factionis Fascisticae atque Nationalis Socialisticae Iesum, Guidum avunculumque eius in castris carceralibus ducunt; Dora eos persequitur, etsi non Iudaea. Guidus conatur facere ut Iosue putet illud nihil nisi ludum esse, cuius praemium maximum autocurrum armatum sit.

Post nonnullos dies milites Germanici castra carceralia noctu deserunt multos Iudaeos captivos trucidantes. Guidus etiam, posteaquam filium summ abscondidit, uxorem quaerens neque eam inveniens, a militibus ac necatur. In castris carceralibus Americani perveniunt: Iesum miles autocurrus cuiusdam armati servat et Dorae matri puer redit. Iesus id esse praemium extremum putat; pellicula sic finem habet, Iesu dicente: Haec vicissitudo mea est, haec vitae devotio patris mei, hoc fuit donum suum mihi datum!

Praemia Academiae[recensere | fontem recensere]

Haec pellicula permagni habita est in omnibus nationibus. Die 21 Martii 1999 tria praemia Academiae data huic sunt pelliculae: "Optimus actor princeps" (Robertus Benigni); "Optima pellicula aliae nationis"; "Optima editio sonoris".

Nexus externi[recensere | fontem recensere]