Roman numeral 10000 CC DD.svg

Ioannes Miltonus

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Wikidata-logo.svg Ioannes Miltonus
Res apud Vicidata repertae:
Ioannes Miltonus: imago
Ioannes Miltonus: subscriptio
Nativitas: 9 Decembris 1608; Cheapside
Obitus: 8 Novembris 1674; Londinium
Patria: Anglia

Officium

Munus: scriptor, poëta, politicus

Consociatio

Religio: Anglicanismus

Familia

Genitores: John Milton; Sara Jeffrey
Coniunx: Mary Powell, Elizabeth Minshull, Katherine Woodcock
Proles: Anne Milton, Deborah Milton, Mary Milton, John Milton, Katherine Milton

Memoria

Sepultura: St Giles-without-Cripplegate
Ioannes Miltonus

Ioannes Miltonus[1] (Londinii 9 Decembris 1608 natus; mortuus in Chalfont St. Giles die 8 Novembris 1674) fuit poeta Anglicus. Auctor carminum philosophicorum et pastoralium (Anglicorum et Latinorum), partes Cromwelli et hominum qui puriorem religionem profitebantur defendit, cuius scriptor libellorum fuit. Stuartis restitutis, sine nummis et caecus, anno 1667 dictavit Paradise Lost magnum carmen epicum; postea ut sequelam Paradise Regained produxit. Cum veterasceret, anno 1652 caecus factus est.

Vita[recensere | fontem recensere]

Scholam Sancti Pauli et Collegium Christi (Cantabrigiae) frequentavit. Annis ab 1632 ad 1638 Horton in Buckinghamiensi comitatu in villa patris degens legendis operibus classicis Latinis Graecisque, et lectione patrum Ecclesiae cursum honoris poetae nolens volens quasi parabat. Theologicis Cantabrigiae studens symbola Ecclesiae Anglicanae superioris signare recusavit; ita sine officio erat. Iter studiorum in Europa annis 1638 et 1639 factum interrupit rebus novis Francicis bello intestino erupto, in patriam festinaturus; testimonium dedit quemadmodum poeta egregius in politicis caecari et corrumpi posset. Namque Milton libertatis fautor summus Cromwelli adulatorius orator factus est.[2] Supplicium regis Caroli I et scelera in Hibernia admissa laetus salutavit.[3] Cromwello mortuo, cuius secretarius a secretis creatus erat, infirmus porro pro populo Anglicano vehementissimis verbis praeconabatur. Anno 1649, secretarius in rebus externis declaratus est. Poeta Andreas Marvell machinabatur, Miltonus porro politice ageret usque reinstallationem? regis Caroli II.[4]

Monarchia restituta, Miltonus dimissionem atque custodiam passus est; caecus, pauper, ludibrio habitus, in odio apud non paucos dictavit opus The Paradise Lost, cuius carmina duocedim anno 1667 edita sunt; aestimatio generatim maxima et interpretationes in idiomata varia multo post comparuerunt. Fructus est animi melancholici diu angentis ubi vanitas vitae terrestris alta fortique voce proclamatur. Saepe poeta iratus atque nasutus sagittas suas contra rem dirigit, nonnumquam polemica theologica atque aberrationes allegoricas prodit tamen constat omnia in mundi visionem miram, sensificam et imaginosam niti. Sermonem doctum et spissum, sed novum et fortem colebat. Altera pars de Paradiso recuperato iniuria a lectoribus negligebatur. Milton adulescens iam carmina uncta pepigerat: iste vir poeseos nationalis Anglicae severitatem agnovit et usque perfecit. Historiographus (historiam Angliae pangere coepit) orationem versibus solutam Anglicam promovebat.

Opera[recensere | fontem recensere]

Poësis et drama[recensere | fontem recensere]

Oratio[recensere | fontem recensere]

Opera Latina[recensere | fontem recensere]

  • Prolusiones (1625–1632 scripta; 1674 edita)
  • "Joannis Miltoni de doctrina Christiana libri duo posthumi"[5]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Hoc GoogleBook utitur "Joannes Miltonus".
  2. Miltonus pamphleta varia et acriter disputata de politicis socialibusve pepigit: Of Reformation Touching Church Discipline in England (1641), The Reason of Church Government Urged Against Prelaty (1641/42), The Doctrine and Discipline of Divorce (1643; de divortio legitimo), Areopagitica (1644; contra censuram).
  3. The Tenure of Kings and Magistrates (1649) constitutionialia tractat et iura subiectorum erga tyrannos; cogitationes politicas extendit opus A Treatise of Civil Power in Ecclesiastical Causes (1659) cum multis consiliis pro praxi: ibi postulatur clericos adhuc aliud munus habere debere et Biblia Sacra libere ab unoquoque Christifideli trahendam esse.
  4. Samson Agonistes, tragoedia quasi Graeca, historiam Samson ex Vetere Testamento reinterpretatur: Samson hostia sui reapse triumphum Dei parat. Nuntius verisimiliter Puritanis victis qui cladem triumphum esse putarent.
  5. liber apud books.google.com

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Hale, John K. 1997. Milton's Languages.
  • Hale, John K. 2006. Milton's Cambridge Latin: performing in the genres, 1625-1632. Tempe: Arizona Center for Medieval and Renaissance Studies. ISBN 978-0-86698-332-7.

Nexus externi[recensere | fontem recensere]