Imperativus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Haec pagina nondum stipula est. Oportet inter 6 menses admeliorare. Paginis minimis Vicipaedicis necesse est:

Titulus, in prima sententia litteris pinguibus repetitus
Textus (e litteris 200 vel pluribus compositus) qui rem utiliter describat
Nexus extra-Vicipaedianus (sive et fons bibliographicus) qui rem satis corroboret
Nexus interni caerulei ex hac pagina et in hanc paginam; categoriae caeruleae (aut formula {{Dubcat}}); pagina annexa apud Wikidata (aut formula {{Nexus absunt}})
Aliquid maius, huic encyclopaediae congruens, e.g. textus (explicationes, historica, exempla); imago cum descriptione; nexus externi utiles plures; bibliographia.

Imperativus est forma verbi, quae imperata indicat.

Imperativus in Lingua Latina[recensere | fontem recensere]

Est imperativus singularis (imperatum uni personae) et pluralis (imperatum multis personis)

REGULAE
Imperativus praesens activus Infinitivus Imperativus singularis Imperativus pluralis
-o 1 amare ama amate
-eo 2 monere mone monete
-o 3 mittere mitte mittite
-io 4 audire audi audite
-io M capere cape capite
Imperativus praesens passivus Infinitivus Imperativus singularis Imperativus pluralis
-o 1 amari amare amamini
-eo 2 moneri monere monemini
-o 3 mitti mittere mittimini
-io 4 audiri audire audimini
-io M capi capere capimini

|}

Imperativus futurus activus Infinitivus Imperativus singularis (2) Imperativus singularis (3) Imperativus pluralis (2) Imperativus pluralis (3)
-o 1 amaturus esse amato amato amatote amanto
-eo 2 moneturus esse moneto moneto monetote monento
-o 3 missurus esse mittito mittito mittitote mittunto
-io 4 auditurus esse audito audito auditote audiunto
-io M capturus esse capito capito capitote capiunto

|}

Imperativus futurus passivus Infinitivus Imperativus singularis (2) Imperativus singularis (3) Imperativus pluralis (2) Imperativus pluralis (3)
-o 1 amatum iri amator amator - amantor
-eo 2 monetum iri monetor monetor - monentor
-o 3 missum iri mittitor mittitor - mittuntor
-io 4 auditum iri auditor auditor - audiuntor
-io M captum iri capitor capitor - capiuntor

|}

Est etiam imperativus personae primae pluralis, formatus quam coniunctivus huius personae:

pugnare = pugnemus! (-o 1)

legere = legamus! (-o 3)

Eum audiamus! (Eum audire debemus, -io 4)

Irregulares[recensere | fontem recensere]

NOTA: Nimirum sunt etiam imperativi irregulares

esse = es! (simus!) este! esto! esto! estote! sunto!

facere = fac! (faciamus!) facite! fieri! fitis! facito! facito! facitote! faciunto! fito! fito! fitote! fiunto!

dicere = dic! (dicamus!) dicite! dicito! dicito! dicitote! diciunto!

ducere = duc! (ducamus!) ducite! ducere! ducimini! ducito! ducito! ducitote! duciunto! ducitor! ducitor! duciuntor!

ferre = fer! (feramus!) ferte! ferre! (fiamus!) ferimini! ferto! ferto! fertote! ferunto! fertor! fertor! feruntor!

ire = i! (eamus!) ite! ito! ito! itote! eunto!

velle = vel! (alterae formae non existunt)

nolle= noli! (nolimus!) nolite! nolito! nolito! nolitote! noliunto!

Partes orationis
(Nomen) substantivum | (Nomen) adjectivum | Nomen numerale | Pronomen | Articulus | Verbum (temporale) | Adverbium | Participium | Conjunctio | Praepositio | Interjectio | (Particula)
Verbum (temporale)
Persona: Prima | Secunda | Tertia
Numerus: Singularis | Pluralis | Dualis
Genus verbi: Activum | Passivum | (Neutrum | Commune | Deponens)
Modus: Infinitivus | Indicativus | Coniunctivus | Imperativus | Optativus
Tempus: Praesens | Imperfectum | Perfectum | Plusquamperfectum | Futurum | Futurum exactum
Vide etiam: Gerundium | Supinum | Gerundivum