Fuga

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Aeneae cum suis a Troia fuga

Fuga est actus devitans cum hominibus tum ceteris animantibus periculis, minis aliisque incommodis inlatus. Saepissime repentina est et celeris, ideoque fuga per metonymiam rapidum cursum significat, sicut temporum fuga.[1] Praeterea effusa esse solet et sine fine praemeditato, nisi forte fugiens perfugium vel refugium sibi praecogitavit.

Qui fugae se dedit, profugus dicitur. Qui autem ex custodia effugit, fugitivus vocatur; apud antiquos fugitivus erat servus, "qui extra domini domum fugae causa, quo se a domino celaret, mansit."[2] Praeterea animalia ex saeptis nidisve effugientia fugitiva sunt.[3]

Fuga musica digna est, quae separatim tractetur.

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Seneca, Brev. 9.3; Horatius Carm. 3.30.5.
  2. Digesta 17.pr.
  3. Varro, Rust. 3.16.21.