Roman numeral 10000 CC DD.svg
Latinitas nondum censa

Circulus

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere

Vide etiam paginam discretivam: Circulus (discretiva)

Tycho crater in Luna, unum ex permultis exemplis circulorum qui naturaliter oriuntur. Photographema a NASA factum.

Circulus est simplex geometriae Euclideae forma, quae ex punctis in plano descriptis constat quae pari intervallo, quod radius (r) vocatur, a dato puncto, centro appellato, distant. Radius duplex diametros(d). In usu quotidiano, nomen circulus ad designandum vel finem figurae (etiam perimetron vel circumferentia appellatam) vel omnem figuram, interiore non exclusa, adhiberi potest. Stricto autem usu technico, circulus ad perimetron spectat dum interior circuli discus appellatur. Longitudinem circuli etiam circumferentia vocatur.

Adumbratio circuli
M = centrum circuli; r = radius; d = diametros.

Circuli sunt simplices curvae clausae (Anglice: closed curves) qui planum in duas regiones, interiorem et exteriorem, dividunt.

Circulus est ellipsis peculiaris, qua duo foci congruunt. Circuli sunt sectiones conicae quae conficiuntur cum rectus conus circularis a plano ad axem coni perpendiculari secetur.

Superficies = π × r².

Circumferentia et area circuli[recensere | fontem recensere]

Circumferentia C circuli computatur a formula:

Area A interioris circuli computatur a formula:

Aequatio circuli[recensere | fontem recensere]

Sectiones conicae: parabola (1), circulus et ellipsis (2) et hyperbola

Linea circuli cum centro radioque exprimitur per formulam:

Hoc ita demonstrari potest:

Per definitionem circuli omnia puncta in linea circuli sita ab centro aequidistantia sunt: . Haec aequatio ita transformatur:

,

ergo ,

ergo ,

ergo ,

ergo ,

ergo , quod erat demonstrandum.

Situs cuiusdam directionis ad circulum[recensere | fontem recensere]

Geometres divinus in manuscripto saeculi tertii decimi pictus. Circinus Dei creationem significat. Etiam corona capiti circumdata circulus est.

Directiones tres situs discriminandos ad circulum habere possunt:

  1. Nullum punctum commune: directio circulum praeterit (praeteriens circulum)
  2. Unum punctum commune: circulum tangit (tangens circulum)
  3. Duo puncta communia: eum secat (secans circulum)

Nexus interni

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • López de la Rica, Antonio. 1997. Geometría Diferencial. Agustín de la Villa Cuenca. ISBN 84-921847-3-6.
  • Pedoe, Dan. 1988. Geometry: a comprehensive course. Dover.
  • Roanes Macías, Eugenio. 1980. Introducción a la geometría. Anaya editorial. ISBN 84-207-1478-X.
  • Ruiz, Jesús M. 2003. Geometría analítica del plano y del espacio. Anaya editorial. ISBN 84-667-2612-8.
Figurae geometricae communes
Triangulum Parallelogrammum Rectangulum Quadrum Circulus Pyramis Cubus Sphaera
Nsign triangulum.JPG Geometri parallellogram.png Rectangle.svg Regular quadrilateral.svg Circle - black simple.svg Nsign pyris.JPG Cubic graph.svg Sphere wireframe 10deg 6r black.svg