Campillionum

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Wikidata-logo.svg Campillionum
Res apud Vicidata repertae:
Campillionum: insigne
Civitas: Italia
Locus: 45°58′15″N 8°58′15″E
Numerus incolarum: 1 971
Situs interretialis
Nomen officiale: Campione d'Italia

Gestio

Procuratio superior: Provincia Comensis

Geographia

Superficies: 1.6 chiliometrum quadratum, 2.68 chiliometrum quadratum
Territoria finitima: Arogno, Blixunus, Luganum, Melide, Paradiso

Coniunctiones urbium

Urbes gemellae: Contrada della Chiocciola

Tabula aut despectus

Campillionum: situs
Despectus in Campilionum, in Lacum Luganii et in Luganum ipsam

Campillionum[1][2] (-i, n.) seu Campellione[3] (-is, m.) (Italiane: Campione d'Italia) est oppidum Italiae et municipium, circiter 2 070 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae Campillionenes appellantur.

Insigne[recensere | fontem recensere]

Alia nomina[recensere | fontem recensere]

Alia nomini municipii sunt: Campilionum.[4]

Geographia[recensere | fontem recensere]

Campillionum est oppidum et municipium in Novi Comi provincia, lacui Ceresio adiacens, circiter 2100 incolarum. Italiae Campilionum, olim Campilionum, Italice Campione d'Italia vocatur. Campilionum in interiore Helvetiae est, sed ad Italiam pertinet ergo exclavatura est.

Tabula, collocatio Italiae Campilioni in territorio Helvetiae

Oeconomia[recensere | fontem recensere]

Campillioni clarum aleatorium nunc in aedificio a Mario Botta aedificato est.

Fractiones, vici et loci in municipio[recensere | fontem recensere]

Municipia finitima[recensere | fontem recensere]

Nexus interni

Nexus externi[recensere | fontem recensere]

Commons-logo.svg Vicimedia Communia plura habent quae ad Campilionum spectant.

Pinacotheca[recensere | fontem recensere]

Notae[recensere | fontem recensere]

  1. Memorie spettanti alla storia, al governo ed alla descrizione della città, e della campagna di Milano, ne' secoli bassi, Volume 9 (Google eBook) conte Giorgio Giulini, Stamperia di G. Bianchi, 1760
  2. R. Ambrogio, Nomi d'Italia. Origine e significato dei nomi geografici e di tutti i comuni (Novariae: Istituto Geografico De Agostini, 2009)
  3. W. Schweickard, Derivati da nomi geografici (Tubingae: M. Niemeyer, 2006) (Textus apud Google Books)
  4. Warning icon.svg Fons nominis Latini desideratur (addito fonte, hanc formulam remove)
Terra Haec stipula ad urbem spectat. Amplifica, si potes!