Calligraphia

E Vicipaedia
Salire ad: navigationem, quaerere
Bibliae latinae calligraphiae A.D. 1407 exemplum, in abbatia Malmesbury (Britannia) exposita. Ad monasterio recitandum haec biblia manu scripta est.

Calligraphia (Graece kallos+graphein = pulcher + scribere) est ars pulchre scribendi.

Artifices sunt in orbe omni terrarum, e.g. monachi aetatis mediae Europaei scribentes scripturas sacras et artifices in Asia.

Calligraphia adhibetur in inscriptionibus lapidibus vel metallo insculptis; cuius examinatio et interpretatio et studium "epigraphia" vocantur.

Calligraphia adhibetur in textibus super chartam pergamenam aut papyrum aux chartam bombycinam scriptis; cuius examinatio et interpretatio et studium "palaeographia" vocantur.

Origo[recensere | fontem recensere]

Calligraphiam vel chirographum speciosum nitente gestibus continuis liberi Iaponici per annos multos discunt et hic partes institutionis vulgaris sunt, nam notae distinguendi Iaponorum notiones significant, imaginibus se gerunt et liberi partes motus manualis notae primae in memoria et musculis suis quoque constituunt.

Calligraphia Persica[recensere | fontem recensere]

Calligraphia Persica est calligraphia rationis scripturae Persicae cuius origo Abecedarium Arabicum est. Historia calligraphiae Persicae ex aetate, quae ante Islamismum fuit, initium ducit. In aetate Zoroastrianismi litteris speciosis scribebant.

Mille Paginae.png