Latinitas bona

Calculus

E Vicipaedia
Jump to navigation Jump to search
Theorema fundamentale calculi dicit differentiationem et integrationem inversas inter se esse. Sit f functio quaedem, et sit F integralis huius functionis; tunc dF/dx = f.

Calculus in mathematica est systema numerandi quod de variatione tractat. Ita appellatur ut parvis calcibus saepe Romani utebantur numerando cum abacis. Hodie distinguitur:

Calculus ab Isaaco Newtono saeculo XVI prime inventus est, licet Godefridus Leibnitius independente intellexit et prime de Calculo provulgavit. Calculus duas partes, derivativa integraliaque, habet. Derivativi sunt devexum linamenti tangentis puncto dativo functioni. Integrale est area sub curvum fine puncto dativo functioni. Theorema fundamentale calculi has partes coniungit, unam aliam conversum dicens.

Calculus (vesicae) in medicina, vide: Urolithiasis

Bibliographia[recensere | fontem recensere]

  • Cartan, Henri. 1974. Differentialrechnung. Mannheim: Bibliographisches Institut. ISBN 3411014423.
  • Euleri, Leonardo 1755 Institutiones calculi differentialis nexus
  • Hardy, G. H. 1952 A Course of Pure Mathematics. Editio 10a. Cantabrigiae.
  • Spivak, Michael. 1994 Calculus. Editio 3a. Houstoniae: Publish or Perish.
mathematica Haec stipula ad mathematicam spectat. Amplifica, si potes!